Graffiti, the art that is considered as a crime

Κατά την τρίτη τάξη του Γυμνασίου άρχισα να περνώ μια hiphop φάση στη ζωή μου. Φαρδιά jeans, φόρμες με κουκούλα τζιαι έτσι, άκουα ελληνικό hiphop(ΖΝ, ΤΧC, FFC μέχρι Active Member τζιαι άλλα low bap συγροτήματα) τζιαι άρκεψα να κάμνω graffiti. Μέχρι τζιαι breakdance εξεκίνησα να μάθω αλλά ήμουν ανεπίδεκτος μαθήσεως.
Οπως είπα ήταν μια φάση τζιαι στη πορεία έκοψα γενικά, εσυνέχισα το graffiti όμως. Που τη μουσική εκράτησα κυρίως τους Active Member, γιατί μεγαλώνοντας άρκεψα να προσέχω το στίχο τζιαι οι ανθρώποι τζείνοι(ή τζείνος) εγράφαν απίστευτα πράματα. Πλέον εν τους παρακολουθώ, αλλά κάποια παλιά τους κομμάτια συνεχίζω να τα ακούω.
Που το δημοτικό εξεχωρίζαν τα σχέδια μου στην τέχνη που τους άλλους, επέρναν μου μπορώ να πω. Κάποτε εσχεδίαζα τζιαι μόνος μου σπίτι. Έτσι, σαν να ήβρα την καλλιτεχνική μου διέξοδο στο graffiti.
Ήταν τζιαι η αίσθηση της παρανομίας, που το έκαμνεν ακόμα πιο ωραίο. Να πιέννεις σπίτι να τρίφεσαι με το σπίρτο(οινόπνευμα;p) για να μεν δει η μάνα σου τα spray πας τα shιέρκα, να ακούεις τον παραμικρό ήχο τζιαι να ξιππάζεσαι, να θωρείς το περιπολικό τζιαι να βουράς να χάνεσαι μες τα χωράφκια. Ωραίες εποχές. Μια φορά έππεσα τζιαι σκοτώθηκα θέμα τζιαι έshισα το παντελόνι μου. Ούτε θυμούμαι τι ψευκιές είπα της μάνας μου, θυμούμαι όμως ότι άρεσκεν μου πολλά τζείντο παντελόνι.
Έχει πάνω που ένα χρόνο να κάμω κάτι σε χαρτί τζιαι σε τοίχο έχει που το στρατό. Αφορμή όμως για να τα θυμηθώ τούτα ούλλα, ήταν όταν σήμερα στην βιβλιοθήκη σε μια κρίση βαρεμάρας και καλλιτεχνικής δημιουργίας, εσχεδίασα κάτι.





Ίσως να το συνεχίσω αύριο. Μεν σου πω να ξανακάμω σε τοίχο. Το Πολυτεχνείο εν γεμάτο τζιαι εν έχει καν μπάτσους!;p

Της αγάπης την ουσία...

Σήμερα εξεκίνησα δκιάβασμα στη βιβλιοθήκη. Ανακοινωθήκαν τζιαι οι ημερομηνίες της εξεταστικής(wow!) τζιαι περιμένουμε τζιαι πρόγραμμα εντός των ημερών.
Κατά τα άλλα περνώ μια μουντή, θα έλεγα, περίοδο. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσκουν γενικά τα μαύρα τζιαι τα γκρίζα, λατρεύω τα μελαγχολικά τραούδκια τζιαι γουστάρω τον χάλια καιρό, αλλά τούτο εν διαφορετικό. Βασικά άρκεψε να γίνεται όλο και πιο έντονη η απουσία μιας γυναίκας στη ζωή μου τζιαι είμαι σχεδόν σίουρος ότι τούτο φταίει. Που την άλλη όμως εν υπάρχει καμιά που να με τραβά ώστε να προσπαθήσω να κάμω κάτι. Τούτο εν κάπως ανησυχητικό.
Υπάρχει όμως η συμφοιτήτρια μου η Μιλησία. Την περασμένη εφτομά εκάμναν οι ομάδες μας δίπλα εργαστήριο τζιαι σε κάποια φάση είρτεν τζιαμέ τζιαι έπιαν μας κουβέντα με έναν συμφοιτητή μου περί εργαστηρίου. Εθυμήθηκα τις ώρες που εμάννευκα πάνω της μες τα αμφιθέατρα στο πρώτο έτος τζιαι έχω την στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες. Θα εμπορούσα να την ερωτευτώ παράφορα νομίζω, αλλά δυστηχώς έχει δεσμό.
Τέλοσπάντων πάω για ύπνο. Έχει δκιάβασμα το πρωί. Την καληνύχτα μου!

Man with no legs and arms - Inspiring story

Πραγματικά αξίζει να το δείτε...

Ακόμα μια δύσκολη μέρα για τον φοιτητή

Πλησιάζει περίοδος εξεταστικής(λέμε τώρα) τζιαι εγώ μια που τα ίδια. Τζοιμούμαι πρωί, ξυπνώ νύχτα τζιαι κάμνω οτιδήποτε άλλο εκτός που να δκιαβάζω. Εκτός που εχτές το πρωί που έκατσα να τελιωσω μια αναφορά εργαστηρίου που είχα τζιαι έπιαν με ένα πράμα που ενόμισα ήταν να τα δκιαβάσω ούλλα. Δυστηχώς εν εκράτησε πολύ. Είρτεν τζιαι η ώρα για ύπνο, ήταν 10 το πρωί.
Σήμερα επέστρεψα στη ρουτίνα. Εσηκώστηκα το απόγευμα, έδωκα την παρουσία μου στο msn, εδκιάβασα τα αθλητικά, έφαα, είδα αλλό λλία επεισόδια Αίγια Fuxia, επήα μετά στον Τσιτσιμπίρδη ήπια κανένα κρασούι τζιαι μετά πάλε σπίτι τζιαι ετέλιωσα τα επεισόδια της Αίγιας που εμείναν. Οι εν ετέλιωσα. Μετά είδα το Ευτυχισμένοι Μαζί που εκατέβασα τζιαι τα ΄Αγρια Παιδιά της Τρίτης, μέχρι τωρά που γράφω, που κάμνω διάλημμα και είπα να γράψω τίποτε στο blog που έχει μέρες να δώκω παρουσία. Έχω ακόμα νέο επεισόδιο Fringe τζιαι δκυο επεισόδια Lost της νέας season. Ότι προλάβω ώσπου να νυστάξω.
Ντάξει έννεν ακριβώς μια typical day τωρά που το θωρώ, επαράκαμα το με τις σειρές. Είπα όμως να ξεπετάξω την Αίγια. Έννεν τέλια μαλακία όπως ενόμιζα στην αρκή. Μέσα μέσα έχει δυνατές ατάκες. Όποιος έχει το επεισόδιο 7 να το ξαναδεί στην αρκή τζιαμέ που εν μεθυσμένος ο Τσαούσιης τζιαι λαλεί του Λεοντή "όχι, αρνούμαι!", εν η top σκήνη για μένα.



Ένα χαλαρό τραγουδάκι με Happy End

Καλημέρααααα

Playing For Change: Peace Through Music

«Προβατακομμάτια»

Εψές επήα στο Οξυγόνο Live. Ήταν η δεύτερη φορά, γιατί άμα δεις μια φορά το Μουζουράκη, σίουρα θέλεις να τον ξαναδείς. Ο Πάνος Μουζουράκης είναι τζιαι τραγουδιστής αλλά τζιαι ηθοποιός. Αν έτυχε να δείτε καμιά φορά τη σειρά Singles την τελευταία χρονιά εν τζείνος με το παράξενο μαλλί, ή μπορεί να τον ξέρετε που την συμμετοχή του στο τραγούδι της Ελεωνόρας Ζουγανέλη Έλα που παίζει πολλα τελευταία. Ο άνθρωπος εν απίστευτος. Εν τραγουδά απλά πολλά ωραία, εν showman! Εν ξέρω αν υπάρχει κάποιος άλλος στη Ελλάδα που να μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι. Μαζί του τραγουδά ο Γιώργος Μυλωνάς(έχει ένα τραγούδι γνωστό που λαλεί "Άσε ένα ψέμα σου, στα μάτια μου, στα χείλη, στο λαιμό μου...").
Τωρά με την νέα χρονιά επροστέθηκε τζιαι ένα νέο μέλος στο πρόγραμμα. Εν τζείνη η φατσούα με το μούσι που έπαιζε σε μια σειρά φέτος L.A.P.D. Λαλούν το Γιώργο Χρυσοστόμου. Εν τραγουδά, κάμνει κάτι σαν stand up comedy τζιαι εν πολλά καλός, έχει γέλιο.


Ένα τραγούδι του που μου αρέσκει τζιαι έπαιξεν το τζιαι στη σειρά.

Ο τίτλος είναι δανεισμένος που τον τίτλο της παράστασης.

Γενική Συνέλευση Σχολής - Η τρο(Δη)μοκρατία στη σχολή μου!

Τις Γ.Σ. συνήθως κερδίζουντες τα εαακ(ναι απαξιώ να το γράψω με κεφαλαία) στην σχολή μου. Στις εκλογές συνήθως έρκουνται τρίτοι πίσω που τες μεγάλες δυνάμεις, αλλά επειδή εν τζιαι οι πιο φανατισμένοι πέρνουν το παραπάνω κόσμο στις Γ.Σ.
Εμένα προσωπικά εν με εκφράζει ιδιαίτερα καμιά παράταξη στη σχολή μου, αλλά ψηφίζω ΔΑΠ γιατί πάντα το Πλαίσιο έχει ανοικτή σχολή τζιαι πρίζει με τζιαι μια συμφοιτήτρια μου που ασχολείται.
Σήμερα λοιπόν, όπως ούλλες οι σχολές τις τελευταίες μέρες έιχαμε Γ.Σ. Επήα το εργαστήριο μου πρωί πρωί, είρτα εξανατζοιμήθηκα και εξυπνήσαν με να πάω να ψηφίσω μπάς και μείνει ανοικτή η σχολή.
Στη Γ.Σ. έγινε κάτι που το εσκέφτηκα τζιαι 'γώ αρκετές φορές μπορώ να πω. Δκυο πρωτοετείς εκατεβάσαν ανεξάρτητο Πλαίσιο, ανοικτή σχολή-κλειστή μόνο όταν έχει πορείες. Εν το πιο λογικό αν μέννεν άλλο. Γιατί να κλείει η σχολή μια εφτομά επειδή έχει δκυο μέρες πορεία? Για να πιέννουν σε αυτές ξεκούραστοι, ερώτησεν κάποιος σήμερα? Τέλοσπάντων, οι μεγάλες δυνάμεις τις σχολής επείραν την απόφαση να υποστηρίξουν το ανεξάρτητο Πλαίσιο και καλά εκάμαν, ήταν τζιαιρός να κάμουν τζιαι κάτι σωστό.
Η αγωνία στα μάτια των εαακιτων αν και έκδηλη, επιβαιβεώθηκε όταν εμφανιστήκαν στις πόρτες κάποιοι "γεροδεμένοι" τους από άλλες σχολές. Το σκηνικό γνωστό! Νοθεία του αποτελέσματος, οι φοιτητές να φωνάζουν για την αδικία τζιαι να αρκέφκουν οι τραμπουκισμοί.
Έφα ένα καφέ πας τι κκελέ αλλά εν τζιαι έκοψεν με τόσο. Είδα όμως τζίνο που εκάλυφκεν την πόρτα να κτυπά ένα Κυπραίο "νέο" μου τζιαι έμπηκα να τον τραβήσω. Το κοπελλούι να ήταν κανένας φανατικός δαπίτης, πασπίτης ή κάτι στα ανάθεμα, απλά ήταν δίπλα που την πόρτα. Εφαεν ξύλο ακόμα ένας Κυπραίος "νέος" μου που τους ίδιους που έμπηκεν να τραβήσει τον άλλο. Το τραγικό τούτης της περιπτώσης όμως είναι ότι τούτο το κοπελλούι εν αριστερών πεποιθήσεων. Οι "άνθρωποι" κτυπούν στο ψαχνό για να περάσουν τζίνο που θέλουν. Υπάρχει μεγαλύτερος φασισμός?
Ναι τούτοι κατεβαίνουν στους δρόμους για ψωμί, παιδεία, ελευθερία! Ναι ζητούν ελευθερία στην Παλαιστίνη αλλά περιορίζουν την δική μου ελευθερία ακόμα μια φορά! ΑΙΣΧΟΣ!!
Ένα μεγαλοστέλεχος των εαακ είρτεν μετά και εζήτησεν συγνώμη που το κοπελλούι. Λαλεί του εκτύπησα σου τζιαι γω αλλά ενόμιζα ότι εκτύπας το δικό μας τζιαι γι αυτό. Είμαστε οκ λαλεί του. Τότε έκαμα του τζιαι γω την εύλογη απορία: Αν ο αστυνομικός πάει τζιαι ζητήσει συγνώμη που την μάνα του Αλέξη εννάν ούλλα οκ μετά? Εγύρισε τζιαι έφυεν. Έννεν το ίδιο έιπε.
Η σχολή εν κλειστή αύριο και ούτε ξέρω ποιες άλλες μέρες. Πάλε εν θα μπορέσω να αναπληρώσω ένα που τα εργαστήρια που χρωστώ.
Έτσι βιώνω την δημοκρατία στη σχολή μου! Αυτά συμβαίνουν στο ένδοξο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, που θεωρείται η αρχή του τέλους του φασισμού στην Ελλάδα!
Αυτά εγράφτηκαν περιμένωντας το νερό να βράσει και τα μαλλιά μου κολλούν που το καφέ.