Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Όλα μου παν ανάποδα όλα μου παν στραβά!!

Τζιαι τζιαμέ που λαλώ που εννά πάει, εννά σάσουν τα πράματα, να γινήσκεται κάτι τζιαι πάλε φτου που τ' αρκής. Ε γαμώτο!



Για να το πάρουμε τζιαι λλίο αισιόδοξα το θέμα

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

When your mind's made up there's no point trying to change it

Που το τζαιρό που ήρτα που το ταξίδι μου, η ζωή μου εμπήκε σε μια πολλά παράξενη φάση. Είμαι πολλά απασχολημένος με το να μεν κάμνω τίποτε. Κάπως έτσι ας πούμε.
Σήμερα έμπηκε έφκηκε αρκετός κόσμός δαμέ σπίτι μου τζιαι που την ώρα που εφύαν ούλλοι νιώθω ακόμα πιο μόνος μου σε τούντο κόσμο. Τόσοι αθρώποι γυρώ τζιαι 'γω νιώθω τόσο μόνος μου. Πόψε έδωκεν μου την πας την κκελέ τούτη ούλλη η ανούσια ζωή που κάμνω το τελευταίο μήνα.
Την Πέμπτη έπρεπε να παραδώσουμε την εργασία της κατεύθυνσης. Η ομάδα μου έχει που την Τετάρτη να βρεθεί. Στην αρφή του ενός που τους τρείς μας ήβραν της όγκο στη τζιεφαλή. Το κοπελλούι βουρά τα νοσοκομεία σιγά μεν έρτει σχολή να κάμουμε εργασία. Εγώ κοσμάρα μου κανονικά τζιαι πάει λέγοντας. 19 χρονών κορούα ρε μαλάκα. Τούτα εν προβήματα όι η μαλακία που με δέρνει εμένα τζιαι η σκέψη αν θα κόψω τα μαλλιά μου ή όι.
Πρέπει να κάμω κάτι δραστικό!
Ούφφου εν είμαι καλα αααααααααααααΑΑΑΑΑΑααΑΑαΑΑαΑαΑαΑΑαααΑΑΑΑΑΑαΑΑΑΑΑΑΑΑΑ


Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Για το μαλλί

Έχει που το καλοτζιαίρι που έχω σαν σκέψη στο μυαλό μου να κόψω το μαλλί μου, έτσι ώστα Χριστούγεννα. Τζιαι άμα λαλούμαι μαλλί, μαλλί, όι μαλακίες. Κότσο και βάλε.
Το μακρύ μαλλί για μένα εν πάνω απ' όλα ευκολία. Ότι τζι αν θα κάμεις, όπου τζι αν θα πάεις, πιάννεις τα ένα κότσο τζιαι τέλος. Που να κάθουμαι να χτενίζω τα κάτσαρα μου?
Που την άλλη όμως άρκεψα να τα βαρκούμαι. Επεθύμησα να μπώ να κάμω μπάνιο τζιαι να μεν έχω να λούσω τούντο μάλλο ούλλο, να του βάλω την δυναμωτική του, να φκώ μετά να το ξεμπλέξω. Γεμώνει τζιαι το σπίτι τρίχες.
Αφορμή για να τα γράψω τούτα ούλλα εν ένα όνειρο που είδα εψές. Επήα λαλεί τζιαι έκοψα το μαλλί μου, εθωρούσαν με ούλλοι ενθουσιαζούνταν ξέρω γω, μια χαρά. Την επόμενη όμως έπιαμε η κατάθλιψη τζιαι εμετάνωσα που το κάμα.
Το όνειρο είδα το σίουρα επειδή το έχω στο μυαλό μου. Παίζει να το μετανιώσω όμως? Εν μαλλί εννά μου πείτε ξαναβλαστά, αλλά άτε. Προβλήματα τζι ο κόσμος δηλαδή α!

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Τι παράξενη κοπέλα είσαι 'συ







Το τραγούδι εν το έξερα. Άκουσα το πρώτη φορά πόψε στους Βατράχους που τον John Koutsoukelis. Btw.. O John Koutsoukelis εν φωνάρα. Φκάλλει τα νάμια. Εν που τούτους τους ανθρώπους που ετραβήσαν το δύσκολο το δρόμο τζιαι ίσως κάποια στιγμή να χαθεί, ενώ κάτι μαρτάκιες φκάλλουν cds βίρα. Γαμεί την κιθάρα τζιαι γαμεί τζιαι με τη φωνή του. Να τον ακούσεται να λαλεί το Creep που Radiohead να πελλάνετε!!
Αλλά "η ζωή εν γυναίκα τζιαι οι γυναίκες εν πουτάνες!" Εν λλίο παραshιεσμένη τούτη η κουβέντα, αλλά εν γυναίκα που μου την είπεν. Η κυρία Σοφία, που έχουν με τον άντρα της τους Βατράχους, όταν εμιλούσαμε για μιαν άλλη φωνάρα που τον έφαεν τζιαι τζείνον η αφάνεια. Βαγγέλης Κορομήλης, τραγουδά στην Απανεμιά στη Πλάκα. Εν ξέρω αν εν γυναίκα, αλλά η ζωή σίουρα εν πουτάνα.
Τζιαι οι τρεις εκτελέσεις που έβαλα εν το ίδιο μαγικές. Cheers!