Inglourious Basterds

Επήαμε είδαμε το Inglourious Basterds πόψε. Μόλις είρτα σπίτι βασικά. Δεδομένου ότι επεράσαν δκυόμισι ώρες χωρίς να το καταλάβω, σημαίνει το έργο ήταν ωράιο. Έχει πολλά καλούς ρόλους τζιαι ωραία παιγμένους, έχει τις τέλεια Tarantino σκηνές που μόνο τζείνος μπόρει να γυρίσει τζιαι γενικά εν πολλά καλό.
Τωρά που ερκούμασταν μες το αυτοκίνητο, εθυμήθηκα τζιαι ελάλουν τους άλλους τις top ατάκες που άκουσα τούτο το καλοτζιαίρι.
Η πρώτη ήταν στην Αγια Ναπα. Εφέφκαμε που ένα club τζιαι στο δρόμο για το αυτοκίνητο ένας που τη παρέα ήβρε κάποιο γνωστό του που το στρατό. Όπως εμιλούσαν επέρναν μια ωραία κοπέλα που δίπλα, ξένη. Βλέπει την, γυρίζει πάνω της τζιαι λαλεί της με ένα σοβαρό ύφος: "Αν ήθελες είshες με! Αλλά είσαι αχάριστη!!". Επέθανα που το γέλιο εγώ.
Η άλλη ήταν στο Πρωταρά. Έρκετουν ο τύπος με τη μοτόρα τζιαι έφκηκεν απότομα πας το πεζοδρόμιο να παρκάρει τζιαι έκοψε το δρόμο μιας κοπέλλας. Τζείνι εshοκαρίστικε τζιαι έμεινε τζιαμέ ακίνητη. Κατεβαίνει πάει μπροστά της. "I love you" λαλεί της. Τζείνη εν εμίλαν, απλά έβλεπε τον. Τζιαι λαλεί της: "You love I?". Haha εμάννεψεν τέλια η γυναίκα.
Σήμερα εν εδκιάβασα σχεδόν τίποτε. Γράφω την Τρίτη τζιαι την Πέμπτη. Αύριο πρέπει να συνεχίσω κανονικά.

Του έρωτα ο δόλος κι όλου του κόσμου ο στόλος, εμένα πια δεν με χωρά, μου φτάνει η βάρκα του ψαρά...

Το καλοκαίρι τελιώνει. Εκτός των άλλων, επιστρέφω σιγά σιγά τζιαι στο blogging. Εδκιάβασα λλία blog τις τελευταίες μέρες αλλα οι όπως συνήθως. Που εννά μπω σε full ρυθμούς θα γίνει κι αυτό.
Παρασκευή επιστρέφω σπίτι μου και που το Σάββατο πρέπει να αρκέψω δκιάβασμα. Εν θέλω να το σκέφτουμαι. Λλίες μέρες που μου μείναν να τις χαρώ.
Εγίναν πολλά τούντο καλοτζιαίρι. Τζιαι καλά τζιαι κακά τζιαι που ούλλα. Ξενύχτια, μεθύσια, γαουροσύνες, φίλοι που εχαθήκαν, φίλοι που εξαναβρεθήκαμεν τζιαι άλλα πολλά.
Βαρκούμαι να γράψω άλλο. Ήθελα μόνο να δώκω παρουσία. Εννά τα πούμε σύντομα...




Πού 'σαι ρε μάγκα φουκαρά
δε βρήκες ποτέ σου έναν ψαρά
να ταξιδέψεις.

Summertime and the living is easy!?

Που τη μέρα που ήρτα Κύπρο μπαίνω σπίτι μόνο για να κάμω μπάνιο και να κοιμηθώ. Εν έχω χρόνο ούτε για να γράψω αλλά ούτε για να δκιαβάσω άλλα blogs. Παίρνω άδεια μέχρι νεωτέρας.
Τις πρώτες μέρες που ήρτα έκαμα ότι έμπορα για να χαλάσω την δημόσια εικόνα μου. Κάθε νύχτα άχρηστος της κοινωνίας. Επαράκαμα το λλίο αλλά εν πειράζει. Μια ζωή την έχουμε. Εξάλλου το ποτό κάποτε βοηθά. Πολύ αμφιβάλλω πως θα πήεννα να μιλήσω της κορούας με τα υπέροχα μάτια προψές, αν δεν ήμουν με τα ποτά μου.
Η εξεταστική επήε πολλά καλά. Με ένα καλό Σεπτέμβρη μπαίνω εντός πλαισίων που να μου επιτρέπουν να τελιώσω κανονικά. Πλέον άμα θέλω μπορώ.
Αυτά τα λίγα για τώρα. Πρέπει μα πάω να με δεί λλίο ο ήλιος γιατί το χρώμα μου ακόμα εν πολλά πίσω!