Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Κάνω μια ευχή

Η Βαρκελώνη? Όμορφη, καθαρή, οργανωμένη, πόλη για να ζείς. Ήρταμεν εχτές. Έλιωσα λλίο στον ύπνο και σκοπεύκω να συνεχίσω τζιαι αύριο. Για το ταξίδι θα γράψω μάλλον, αλλά σε άλλο post.

Ήμασταν τέσσερις τζιαι είπαμε να πιάμε ταξί. Που την ώρα που εμπήκαμε μες το ταξί, ο ταξιτζής εξεκίνησεν. Αμάναμου λαλώ, ακόμα ένας πρίχτης ταξιτζής! Έκατσα τζιαι μπροστά άι στο πελά τζιαι εν τζιαι είμαι τζιαι πολλά της κουβέντας με αγνώστους (μια πρόταση, τέσσερα τζιαι. anw). Ερώτησεν μας ίνταμπου κάμνουμεν, που είμασταν που πάμε ξέρω ΄γω, ελάλεν καμπόσες μαλακίες εγελούσαμεν, επείραζεν την κοπέλα στα διόδια, ντάξει.
Μετά τα διόδια άρκεψεν έναν έναν να μας ψυχολογά τζιαι η αλήθκεια εν έπεφτεν πολλά έξω. Είπεν μας τζιαι τι θα μας εταίρκαζεν να κάμνουμε. Εκατέληξεν να μας λαλεί ότι πρέπει να κυνηγήσουμε τούτο που θέλουμε τωρά, ώσπου είμαστεν μιτσοί τζιαι να παρετήσουμεν τζείνα που κάμνουμεν αν δεν μας αρέσκουν. Είπεν μας τζιαι μιαν ιστορία για ένα φίλο του σχετική.
Είχεν μας ρωτήσει εν το μεταξύ αν παίζουμε κιθάρα τζιαι ερώτησα τον τζιαι ΄γω αν παίζει τίποτε τζιαι είπεν μας ότι παίζει πολλά όργανα. Έδωκεν μου την εικόνα ενός ανθρώπου με απωθημένα, που εκατέληξεν ταξιτζής τζιαι γι΄ αυτό τζιαι έκοφκεν μας έτσι κουβέντες. Όταν τον ερωτήσαμεν αν νομίζει ότι τζείνου ταιρκάζει του η δουλειά του ταξιτζή, εαπάντησεν μας ότι κατά κάποιο τρόπο ταιρκάζει με το ελεύθερο πνεύμα του, γιατί μπόρει όποτε θέλει να σταματήσει, να ξεκινήσει τζιαι επιτρέπει του ναν έξω στο δρόμο.
Εμπήκαμεν εν το μεταξύ της Ζωγράφου τζιαι αφήκαμε σε πρώτη φάση το Φίλτατο. Εσυνεχίζετουν η κουβέντα τζιαι λαλώ του:
-Πως και δεν σου έκατσε η καλλιτεχνική φάση?
-Γιατί νομίζεις ότι δεν μου έκατσε?
-Ε για να δουλέυεις ταξιτζής?
-Νομίζεις φίλε ότι το κάνω για τα λεφτά?
-Ξέρω 'γω?
-Πόσο χρονών είσαι?
-24.
-Στα 24 είχα πλατινένιους δίσκους και κάποιες δουλειές που ακούστηκαν εξωτερικό.
Α! λαλώ ο παρέας έπιαν μας στο περιπαίξιμο. Εκατέβηκεν για να κατεβάσει τη βαλίτσα του Κλέφτη τζιαι είδα το όνομα του πας την άδεια του ταξί. Χρήστος Αβράμης. Άγνωστος!
Έρκεται μέσα.
-Τι πλατινένιους δίσκους λαλώ του? Είσαι τραγουδιστής?
-Ήμουν σε συγκρότημα.
-Ποιο συγκρότημα?
Εν μου απάντησεν. Εκατέβηκεν τζιαι ο Σκάρτος. Έμεινα εγώ. Εξαναρώτησα τον για το συγκρότημα αλλά εν μου απάντησεν. Είπεν μου ότι σε ένα Chart Show της Ναταλίας Γερμανού το τραγούδι τους ήταν δεύτερο. Είπε μου ότι τα γνωστά τους τραγούδια εν το Κάνω μια ευχή τζιαι το Σύνορα Παντού. Ντάξει λαλώ, μπορεί να είναι σε συγκρότημα, αλλά όι τζιαι πλατινένιους δίσκους τζιαι πελλάρες. Πριν κατεβώ είπεν μου ότι το όνομα της μπάντας εν Εξόριστοι τζιαι πάιζουν metal με ελληνικό στίχο. Επιέρωσα, εshιαιρέτησα τον τζιαι έφυεν.
Μόλις έμπηκα σπίτι έκαμα το όνομα του τζιαι του συγκροτήματος google. Ο παρέας όντως ελάλεν αλήθκεια!


Epic Progressive Metal - ΕΠΙΚΟ ΜΕΤΑΛ (Ιδρυτές στην Ελλάδα) - Classic Hard Rock

Members
Δημήτρης Κατής: Σόλο κιθάρες
Χρήστος Αβράμης: Φωνή
Στέλιος Καρπαθάκης: Φωνή
Μπάμπης Λεοντιάδης: Τύμπανα
Φίλιππος Μοδινός: Μπάσσο
Θανάσης Ζουρνής: Πλήκτρα

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΜΑΡΤΙΟΣ 2010

ΤΟ ΕΝΑ KAI ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ROCK - METAL ΠΟΥ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΠΛΑΤΙΝΕΝΙΟ ΔΙΣΚΟ, ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Η ΠΛΑΤΙΝΑ ΗΤΑΝ ΣΤOYΣ 70000 ΔΙΣΚΟΥΣ. ΟΙ ΙΔΡΥΤΕΣ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΕΙΔΟΥΣ, ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΑ ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΟΡΟ "ΕΠΙΚΟ ΜΕΤΑΛ"!

"ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ" - 'Η Επιστροφή των Μέταλ Ηρώων' – Εορτασμός 20 Χρόνων


• Μετά από 20 χρόνια κυριαρχίας στην Ελληνική Μέταλ σκηνή και απουσίας 4 ετών οι "Εξόριστοι" επιστρέφουν ενωμένοι μετά από τις έντονες παρακλήσεις των οπαδών τους!
• Επιτέλους ήρθε η ώρα για Δυνατή Μουσική. Ο κόσμος διψάει για πραγματικό ροκ μέταλ και οι ήρωες του μέταλ επιστρέφουν!!!
• Ναι, λοιπόν, οι ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ επιστρέφουν το 2010 για μια σειρά από συναυλίες σε επιλεγμένους χώρους και φεστιβάλ στην Ελλάδα!
• To A' ιστορικό live θα γίνει στις 30 Απριλίου στη μουσική σκηνή ΣΦΕΝΤΟΝΑ, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας 22, στην Αθήνα!

ΟΙ "ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ" δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 1989 από τον συνθέτη και κιθαρίστα Δημήτρη Κατή στα Βριλήσσια.

Είναι το ΈΝΑ & ΜΟΝΑΔΙΚΟ Ελληνικό συγκρότημα στην ιστορία της Ροκ Μέταλ σκηνής στην Ελλάδα που κατέκτησε τον Πλατινένιο δίσκο με το περίφημο κομμάτι "Κάνω Μια Ευχή" (Ροκ Μπαλλάντα), την εποχή που η πλατίνα ήταν στους 70.000 δίσκους.

Οι "Εξόριστοι" είναι οι Πρώτοι που χρησιμοποίησαν Ελληνικό στίχο στη Μέταλ μουσική. Καθιερώθηκαν για τις καινοτομίες τους και συμπεριλήφθηκαν στη Γερμανική Διεθνή Εγκυκλοπαίδεια της Μέταλ μουσικής.

Η θεματολογία έχει να κάνει περισσότερο με την Ελληνική αλλά και την Μεσαιωνική ιστορία/μυθολογία.

Οι Εξόριστοι κυκλοφόρησαν συνολικά 6 άλμπουμς εκ των οποίων τα 5 συν 2 συλλογές με την ΕΜΙ.

To 1994 το συγκρότημα πήρε μέρος στο μεγαλύτερο Ροκ φεστιβάλ των Βαλκανίων στο Βελιγράδι (Gitariada), κλήθηκαν ως αντιπρόσωποι της Ελληνικής μέταλ σκηνής. Έπαιξαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Βοσνία. Τους αποθέωσαν 40.000 κόσμος και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη Σερβική τηλεόραση σε όλες τις χώρες που έστειλαν αντιπροσώπους.

Ο δημιουργός, συνθέτης και κιθαρίστας του γκρουπ, Δημήτρης Κατής (γνωστός και από τις Ροκ εκπομπές στην TV "Metalmania" & "Star Club") κάνει διεθνή καριέρα στην Αμερική με πολλές βραβεύσεις στο Χόλυγουντ καθώς και από το περιοδικό Billboard, συνθέτει ορχηστρική μουσική.

Εξόριστοι


Για να δεις κύριε μου καμιά φορά! Κάμνει τζιαι ωραίες ψεύτικες τζιαι εν του φαίνετουν.

Νιώθω ότι χρωστώ μια συγνώμη τούτου του ανθρώπου. Πρώτο γιατί εν τον επήρα σοβαρά τζιαι δεύτερο για την κουβέντα που του 'κοψα ότι για ναν ταξιτζής σημαίνει ότι εν επέτυχεν. Κάποια στιγμή ίσως να του την πω που κοντά.


Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Αυλαία

Έχει καμιά-δκυο εφτομάες εν δκιαβάζω άλλα blogs αλλά θα επανέλθω σύντομα. Ίσως όι τόσο σύντομα τωρά που το σκέφτουμαι. Τη Δευτέρα φέφκουμε για Βαρκελώνη. Ήντα καλά! Μες τούντα διάφορα που συμβαίνουν υπάρχει τζιαι κάτι θετικό.
Είπε μου την άλλη φορά το Μαθητούδι για τον Αλκίνοο ότι εννά παίζει στην Αυλαία τούντο μήνα τζιαι είχα το στα to do μου. Εψές έτσι απρόοπτα έπια μήνυμα-πρόσκληση που το Φίλτατο τζιαι επήαμεν. Εν τέλια μόνος του, αλλά χτίζει τζιαμέ επί τόπου ενορχηστρώσεις με τύμπανα, κάτι πνευστά, μπάσο τζιαι κιθάρες τζιαι εν πολλά ενδιαφέρον. Εννοείται πως είχεν τραούδκια που ήθελα τζιαι εν τα 'παιξεν, όπως το Μη με κληδώνεις τζιαι την Τριανταφυλλένη, αλλά γενικά εν αρκετά μεγάλο τζιαι γεμάτο το πρόγραμμα.



Τούντο τραγούδι συγκινεί με όσο λλία.

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Life goes on

Η ζωή προχωρά. Ανθρώποι φέυκουν, ανθρώποι έρκουνται. Εν δύσκολο, αλλά έτσι ήταν τζιαι έτσι θα είναι. Μπορεί να μεν έμπορε να μου μιλήσει, αλλά τα μάθκια της είπαν μου τζείνα που έθελεν. Εννά 'ρτει η ώρα που εννά ξανασυναντηθούμε.


Επέρασα τη πρώτη φορά αλλά εν εσταμάτησα. Επήα γυρόν τζιαι εξαναστράφηκα. Επάρκαρα τζιαι εκατέβηκα. Εκοντοστάθηκα πας τη πόρτα, αλλά εκούντησα την τζιαι έμπηκα.
-Γειά σας. Για κούρεμα.
-Έχεις ραντεβού?
-Όχι.
-Είναι ένα πιτσιρίκι πρώτα.
-Εντάξει.
-Τι θα κάνουμε?
-Θα κουρευτώ τελείως.
-Είσαι σίγουρος?
-Ναι.
Έκατσα. Γυρίζει ο ένας ο κομμωτής θωρεί με.
-Τλείως ε? Είσαι σίγουρος?
-Ναι. Νομίζω...
Έρκεται ο κομμωτής που ήταν να με κουρέψει. Έκατσεν τζιαι εσυζητήσαμεν το. Είδεν ότι ήμουν σίουρος.
Το μαλλί μου ανήκει πλέον στην ιστορία. Εξίασα ήνταλως ήταν να φκαίνεις που το μπάνιο τζιαι να μεν θέλεις ούτε στέχνωμα, ούτε ξέμπλεγμα, ούτε τίποτε. Νιώθω πολλά ωραία. Ήρτεν το πλήρωμα του χρόνου. Τέσσερα χρόνια και που επεράσαμεν μαζί. Προς το παρόν εν μου λείπει.



Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Με κοιτάζουν, μου μιλούν και απορούν...

Πάντα πριν να φύω που Κύπρο για να έρτω πίσω Αθήνα, επήεννα να ποshιερετήσω τις γιαγιάδες μου. Τον τελευταίο χρόνο όμως ένιωθα πιο έντονα την ανάγκη να το κάμνω. Τα χρόνια περνούν τζιαι ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να χάσω ανθρώπους που αγαπώ.
Σήμερα ήταν δύσκολος ο αποχαιρετισμός. Η έννοια μου πάντα ήταν να μεν είναι ο τελευταίος. Τζιαι τωρά εν δύσκολα τα πράματα. Ο Θεός να βοηθήσει να παν ούλλα καλά!


Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Κάχτος!

Εννά μου πεις εμένα? Εshιόνισεν δεύτερη φορά φέτος στην Αθήνα τζιαι εγώ πάλε λείπω. Μακάρι να ΄ταν τούτο το πρόβλημα βέβαια αλλά 'ντάξει.


Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Νιώθω το τέλος να πλησιάζει!!

Της εξεταστικής το τέλος.

Σήμερα ήταν μια ωραία μέρα. Αισιόδοξη. Ας έρτουν τζι άλλες!

Καλό μας μήνα!!