Τα playmobil μου είν' εξαιτίας μου κουτσά...

Έστω και λλίο καθυστερημένα Καλά Χριστούγεννα σε όλους! Όπως πάντα που είμαι Κύπρο έχω ελάχιστο ελεύθερο χρόνο έτσι ούτε δκιαβάζω ούτε γράφω. Γενικά εν γράφω τελευταία αλλά οκ.
Περνώ καλά. Τούτες τις διακοπές περνώ τες πολλά "οικογενειακά". Τα εισαγωγικά εν γιατί εν με την έννοια του στενοί φίλοι, ήσυχα βράδια, σε σπίτι, που συνήθως εν τζείνο που έχει και μωρό, γιατί έχω και φίλη με σχεδόν ενός χρονού γιό. Εν το μωρό μας;p
Η γενική στασιμότητα στη ζωή μου συνεχίζει να υπάρχει, αλλά υπάρχουν θετικά σημάδια για το μέλλον. Με το καλό να μπει ο νέος χρόνος και όλα θα φτιάξουν. Γιατί όπως λαλεί ο Φοίβος, "Τα playmobil μου είν' εξαιτίας μου κουτσά" τζιαι εν που μένα που εξαρτάται να μπούν πάλε ούλλα σε μια σειρά.

Happy birthday!!

Το blog σήμερα έκλεισε ένα χρόνο ζωής τζιαι πηέννοντας πίσω στις παλιές αναρτήσεις, καταλαβαίνω ότι δαμέσα γράφω άρκετα πράματα που ίσως να τα εξίαννα κάποια στιγμή. Όταν εξεκίνησα εν είχα κάτι στο μυαλό μου για το πως θα ήθελα να εξελιχτεί. Πλέον εν ένα είδος προσωπικού ημερολογιού τζιαι τούτον αρέσκει μου.
Τούτος βέβαια εν τζιαι ο λόγος που τον τελευταίο τζιαιρό οι αναρτήσεις έχουν φθίνουσα πορεία. Τούτη η περίεργη φάση που περνώ το τελευταίο τζιαιρό συνεχίζει τζιαι για πρωτη φορά, νομίζω, θέλω τόσο πολλά να πάω Κύπρο. Έχω την εντύπωση ότι που εννά πάω Κύπρο εννά φέρω τον νου μου τζιαι εννά 'βρω μιαν ισορροπία τζιαι ελπίζω να 'χω δίκαιο!
Την περασμένη εφτομά ήρτεν ένας φίλος μου που Κύπρο τζιαι δκυο νύχτες επήαμεν Μητροπάνο τζιαι Βίσση. Ντάξει ο Μητροπάνος εν ο Μητροπάνος. Εξανάπαμεν τα. Εννοείται ότι επροτιμούσα το περσινό πρόγραμμα τζιαι όι φέτος με την Πέγκυ αλλά άτε.
Η Βίσση όντως εν STAR, αλλά εγώ ενθουσιάστικα παράπανω με τους Μπλέ. Πολλά δυνατή η Τζώρτζια τζιαι ο κιθαρίστας κορυφαίος!
Η Μαριώ άλλη φάση στο Φασούρι όμως. Είπεν μας τα εξής κορυφαία: "Πού 'τανε ο νους σου πού 'τανε, πού 'τανε καραπούτανε", "Ένα αρχίδι και ένα μύδι κάνανε τον Αρχιμήδη", "Μάγκες όλοι στα γιοφύρια, μπάτσοι κλάστε μας τα αρχίδια". Μέσα σε τραγούδια τούτα. Ότι να 'ναι!
Αλλού έθελα να καταλήξω όμως. Η Ιερά Οδός τζιαι το Αθηνών Αρένα πρέπει ναν τα δκυο πιο μεγάλα κέντρα της Αθήνας τζιαι μιλούμαι ήταν τίγκα. Στο Μητρόπανο επήαμε Πέμπτη 'κόμα τζιαι μιλούμαι για 45-50 ευρώπουλα η κκελέ. Εν έτσι που περνά κρίση τούτος ο λαός τζιαι ούλλη μέρα παουρίζουν μες τα κανάλια? Γιατί άμα βρέξει-shιονίσει ο φραπές εν φραπές τζιαι τα μπουζούκια μπουζούκια πως να τα φκάλεις πέρα? Εκατάντησε να θεωρείται το μπουζούκι φυσιολογικό έξοδο δακάτω τζιαι όι πολυτέλεια σάμπου.
Όπως και να 'χει, να μου ζήσει το blog μου!!

Του έρωτα ο δόλος κι όλου του κόσμου ο στόλος, εμένα πια δεν με χωρά, μου φτάνει η βάρκα του ψαρά...

Το καλοκαίρι τελιώνει. Εκτός των άλλων, επιστρέφω σιγά σιγά τζιαι στο blogging. Εδκιάβασα λλία blog τις τελευταίες μέρες αλλα οι όπως συνήθως. Που εννά μπω σε full ρυθμούς θα γίνει κι αυτό.
Παρασκευή επιστρέφω σπίτι μου και που το Σάββατο πρέπει να αρκέψω δκιάβασμα. Εν θέλω να το σκέφτουμαι. Λλίες μέρες που μου μείναν να τις χαρώ.
Εγίναν πολλά τούντο καλοτζιαίρι. Τζιαι καλά τζιαι κακά τζιαι που ούλλα. Ξενύχτια, μεθύσια, γαουροσύνες, φίλοι που εχαθήκαν, φίλοι που εξαναβρεθήκαμεν τζιαι άλλα πολλά.
Βαρκούμαι να γράψω άλλο. Ήθελα μόνο να δώκω παρουσία. Εννά τα πούμε σύντομα...




Πού 'σαι ρε μάγκα φουκαρά
δε βρήκες ποτέ σου έναν ψαρά
να ταξιδέψεις.

Summertime and the living is easy!?

Που τη μέρα που ήρτα Κύπρο μπαίνω σπίτι μόνο για να κάμω μπάνιο και να κοιμηθώ. Εν έχω χρόνο ούτε για να γράψω αλλά ούτε για να δκιαβάσω άλλα blogs. Παίρνω άδεια μέχρι νεωτέρας.
Τις πρώτες μέρες που ήρτα έκαμα ότι έμπορα για να χαλάσω την δημόσια εικόνα μου. Κάθε νύχτα άχρηστος της κοινωνίας. Επαράκαμα το λλίο αλλά εν πειράζει. Μια ζωή την έχουμε. Εξάλλου το ποτό κάποτε βοηθά. Πολύ αμφιβάλλω πως θα πήεννα να μιλήσω της κορούας με τα υπέροχα μάτια προψές, αν δεν ήμουν με τα ποτά μου.
Η εξεταστική επήε πολλά καλά. Με ένα καλό Σεπτέμβρη μπαίνω εντός πλαισίων που να μου επιτρέπουν να τελιώσω κανονικά. Πλέον άμα θέλω μπορώ.
Αυτά τα λίγα για τώρα. Πρέπει μα πάω να με δεί λλίο ο ήλιος γιατί το χρώμα μου ακόμα εν πολλά πίσω!

Ένα ρεζερβουάρ γεμάτο... όνειρα!

Έμεινε μόνο ένα αλλά εγώ έριξα το στο κουνουshμάν. Ε εβαρέθηκα. 14 του ιούλη τζιαι γράφω μαθήματα κόμα. Πέρσι στις 10 επήα Κύπρο τζιαι στις 13, σαν εχτές, εβάφτισα. Ναι το thing είναι και godfather.
Ο κουμπάρος μου είπε μου να πέρνω μαζί μου το μιτσή στη παραλία, για να 'ρκουνται οι γεναίκες να χαριεντίζουνται με το μωρό τζιαι να τις πιάνω κουβέντα. Δεν κακό άμα το σκεφτείς haha;p
Προχτές εσυζήτουν με ένα φίλο. Φίλος όι που το στενό μου κύκλο, αλλά ταιρκάζουν πολλά τα χνώτα μας. Κοινό μας όνειρο, είναι να πιάμε που μια Harley τζιαι να γυρίσουμε την Ευρώπη, φκάλλοντας τα έξοδα μας με τις κιθάρες μας μες τους δρόμους.
Ελάλεν μου για τα προβλήματα του, επίντωσα τζιαι 'γω τα δικά μου τζιαι έγραψα κάτω κάποιους στίχους. Έδειξα του τους τζιαι επροέτρεψε με να τους βάλω μουσική. Έκατσα ύστερα το ξημέρωμα με τη κιθάρα μου τζιαι τελικά εκατάφερα τα. Εολοκλήρωσα το πρώτο μου τραγούδι. I'm so proud of my self!
Στη wish list υπάρχει νέα προσθήκη. Στο μυαλό μου υπήρχε πάντα σαν ιδέα, αλλά εθώρουν τες προχτές τζιαι ερωτεύτηκα! Υπάρχει η οικονομική λύση εδώ, απλή λιτή και απέριττη τζιαι η πιο ακριβή εδώ. Αυτά είναι!
Τούτο το αυτά είναι εκόλλησεν μου τις τελευταίες μέρες. Ότι να ΄ναι.

Έμεινεν ένα! Next destination?

Εφάν με τα δκιαβάσματα. Ντάξει, μεν φανταστείτε, προσπαθώ όμως! Έδωκα 5, έμεινεν ένα την Πέμπτη τζιαι τέλος! Μια χαρά! Αν αρκέψουν να έρκουνται τζιαι θετικά αποτελέσματα ακόμα καλύτερα.
Την άλλη Παρασκευή, το πολλή Σάββατο θα πάω Κύπρο. Να καταλάβουμε τζιαι μεις ότι εν καλοτζιαίρι. Ότι εν καλοτζιαίρι καταλάβεις το βέβαια άμα είσαι πας τη μοτόρα τζιαι εξακολουθείς να δρώνεις, αλλά έννεν τούτο που εννοώ. Να πάμε τζιαι μεις θάλασσα να δει ο ήλιος την κορμάρα μας, να πλώνουμε τη νύχτα με ποτό τζιαι ναργιλέ τζιαι να δουλέψουμε λλίο, αν θα πάμε κανένα ταξίδι το Νιόβρη.
Για το ταξίδι η μια σκέψη που έκαμα εν Σκανδιναβία. Νορβηγία ας πούμε που το εκοίταξα λλίο, εν εφικτός προορισμός σε θέμα λεφτών, αλλά εν ξέρω κατά πόσο θα είναι τζιαι ενδιαφέρον, να 'χει πράματα να δεις. Αν επήε κάποιος ας γράψει τις εντυπώσεις του.
Η δεύτερη σκέψη είναι να πάω κάπου που να έχει theme park. Το θέμα είναι όμως να συνδιαστεί τζιαι με κάτι άλλο, γι΄αυτό πρέπει να ψάξω ποιοι εν οι πιθανοί προορισμοί.
Η τρίτη σκέψη, που θα είναι διακοπές με όλη τη σημασία της λέξης, είναι η Ταϋλάνδη. Σίουρα εν η πιο φτηνή επιλογή για εξωτικό ταξίδι, αλλά εν ξέρω τζιαι κατα πόσο είναι εφικτή. Εκτός αν εν τόσο φτηνή η ζωή όσο λαλούν τζιαι πέραν των εισητηρίων τζιαι του ξενοδοχείου, τα υπόλοιπα έξοδα εν πολλά περιορισμένα.
Υπάρχει βέβαια τζιαι το ενδεχόμενο να με πιάει η οικονομική κρίση τζιαι στο τέλος να μεν πάω πούποτε.
Σήμερα ανανέωσα τζιαι το διαρκείας της Πανάθας, με την ελπίδα να δούμε τζιαι ΄μεις κανένα πρωτάθλημα ώσπου είμαστε δακάτω!

Thing is back to base

Η Αθήνα εν η βάση μου τζιαι τούτο καταλαβαίνω το ούλλο τζιαι παραπάνω καθε φορά που πάω Κύπρο. Εν η φάση που κάποια πράματα ενοχλούν σε, κάποια άλλα έννεν ακριβώς όπως τα θέλεις ξέρω γω, αλλά εν κάμνεις τίποτε για τούτα, αφήνεις τα όπως είναι γιατί ξέρεις ότι εννα φείς.
Επήα δκυο εφτομάες, ούλλη μέρα ποτζί ποδά να τα φτάσω ούλλα, εν με εκανούσαν οι ώρες της ημέρας. Εν τζιαι είμαι κανένας που μπόρει να ζήσει με λλίες ώρες ύπνο. Ήρτα πίσω εχτές τζιαι ετζοιμήθηκα σύνολο 22 ώρες με 3 ώρες διάλειμμα. Τζιαι επέρασα αλλό κάτι ώρες στο κρεβάτι αλλά ξύπνιος. Κανονικό φόρτισμα το thing. Αφού πάω Κύπρο τζιαι που τους τέλια χαλαρούς ρυθμούς της Αθήνας, πιάνω απευθείας μέγιστη ταχύτητα.
Σήμερα έφκηκα τζιαι λλίο που σπίτι, επήα supermarket το απόγευμα έπιασα λλία πράματα, επήα πόψε έπαιξα μια πιλόττα, ντάξει. Σιγά σιγά μπαίνω στη ρουτίνα μου.
Είδετε που έγραψα ότι το laptopaki μου είχε πρόβλημα με την οθόνη του. Προχτές που έσαζα βαλίτσα έφκαλα το να δοκιμάσω μπας τζιαι άψει. Δοκιμάζω την πρώτη φορά τίποτε. Φκάλλω τη μπαταρία, ξαναβάλλω την, μια χαρά. Μια εφτομά ήμουν έτσι τζιαι το μόνο που εχρειάζετουν να κάμω ήταν τούτο. Εγέλασα. Τον τελευταίο τζιαιρό οι απλά εν θέλω, αλλά αδυνατώ να νευριάσω τζιαι να ασχοληθώ με τη κάθε μαλακία, τον κάθε κακό άνθρωπο που κυκλοφορά γυρών μου, τι κάθε σκατοκατάσταση που γινίσκεται. Εβαρέθηκα. Ας λαόνουνται ούλλοι. Εγώ να 'μαι καλά τζιαι οι ανθρώποι που αγαπώ τζιαι τα άλλα ούλλα σάζουν. Τούτο εύχουμαι κάθε νύχτα πριν τζοιμηθώ.


Θέλω απόψεις για τούτο το τραγούδι. Εγώ άκουσα το αρκετές φορές. Εν ξέρω, αρέσκει μου;p

Το thing διερωτάται...

Μόλις είρτα σπίτι. Μ. Δευτέρα, ξημερώνει Μ. Τρίτη τζιαι εγώ ως τωρά έπαιζα πόκερ. Μεν φανταστείτε κουμάρι, ποσκόλιο. Απλά διερωτούμαι: υπάρχει κάποιος που μπόρει να με κρίνει, αν εν σωστό ή λάθος?
Εν είμαι σε φάση αμφισβήτησης της Θρησκείας-αν τζιαι επροβληματίστηκα όταν είδα το zeitgeist-, αλλά σε φάση αμισβήτησης της Εκκλησίας, και της σημερινής με τα "φιλέτα" και ροζ σκάνδαλα, αλλά και των προηγούμενων αιώνων, εννοόντας τότε που εδιαμορφωθήκαν τούτοι οι "νόμοι" και οι "υποχρεώσεις" των πιστών, ώστε να θεωρούνται καλοί Χριστιανοί.
Δηλαδή το thing εν κακός Χριστιανός που έπαιζε πόκερ Μ. Δευτέρα? Θέλω να ακούσω γνώμες πάνω σε τούτο.
Τζιαι διερωτούμαι εγώ, γιατί έννεν μόνο τούτο. Εν νηστεία Τετάρτη Παρασκευή εν έχει sex ας πούμε, Σάββατο εν έχει sex γιατί Κυριακή πρωί πάει Εκκλησία ο κόσμος, 50μερο εν έχει sex, 40μερο εν έχει sex, μια φάουσα γιαγιαδες με 1000 προβλήματα υγείας να νηστεύκουν 40 τζιαι 50 μέρες, ο αυνανισμός εν αμαρτία τζιαι πάει λέγοντας. Τούτα ούλλα δηλαδή εν λογικά?
Κατά τα άλλα οι μέρες στην Κύπρο βαίνουν καλώς, αν εξαιρέσεις την μουρμούρα της μάνας μου και το νερό στο μπάνιο που εν έχει τόση πίεση όσο στην Αθήνα.

Ο ναυαγός

Ταξίδεψα όσο βαθύτερα μπορούσα μεσ' στις μέρες
είδα γαλέρες, ψετοπαντιέρες
και καπετάνιους που κερδίζουν τη ζωή τους με φοβέρες
λέρες,
και τώρα ξέμεινα, εδώ που στέκονται αιώνια ακίνητες οι μέρες.....

Είχα ξεχάσει πια ότι έψαχνα να βρω κάποια πατρίδα
ώσπου σε είδα
σαν να μην είχες δει ποτέ σου ναυαγό

Εγώ ήθελα απλώς να πιω λίγο νερό μα εσύ διψούσες
για τον απέραντο βαθύ ωκεανό
όλο ρωτούσες
αν πέρασα απ' την ήπειρο των Μάγων
αν ξέρω να διαβάζω τον καιρό

Λίγο πριν χάσω τις αισθήσεις μου πριν να παραδοθώ
σε ρώτησα ποιοι μένουνε εδώ
κι εσύ μου απάντησες μέσα από τον καπνό
κοιμήσου τώρα έχουμε καιρό
Εδώ είναι το νησί των λωτοφάγων

Σ' ένα δωμάτιο με νεράιδες κάτι χρώματα
μέσα από σήραγγες περνάγαμε και βγαίναμε
σ' ένα υπόγειο ωκεανό
σε μια βάρκα οι ψυχές αλλού τα σώματα
κι ένα βαρκάρη που όλο βιάζεται
Θεέ τι να πω
Αφήστε με ακόμα λίγο εδώ παρακαλώ
Εκατομμύρια σταλακτίτες σ' ουρανό χρυσή βροχή
και σταλαγμίτες κατ' εικόνα ομοιώματα πλανήτης Γη

Είχα ξεχάσει πια τι έψαχνα να βρω

Αυτή είναι η γη των λωτοφάγων

Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Παύλος Παυλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Ξύλινα Σπαθιά

Επειδή τωρά στην Κύπρο εν βρίσκω ώρα να κάτσω να γράψω στο blog, απλά παραθέτω τους στίχους του τραγουδιού που εκόλλησα μαζί του τις τελευταίες μέρες και ακούω συνέχεια. Φαίνεται τζιαι εγώ κάπου εναυάγησα τζιαι εξίασα τι ψάχνω.

Τι ωραίο πράμα να βρέχει τζιαι να οδηγάς μόνος σου ακούοντας μουσική, έννεν?