Κατά κάποιον τρόπο τούτο το blog εν συνυφασμένο με τη ζωή μου. Τις τελευταίες δκυο εφτομάες εν κάμνω απολύτος τίποτε οπόταν εν γράφω τίποτε. Εανακάλυψα την ταshινόπιτα πάλε!
Eν κάνει είμαι τζιαι άρρωστος. Πρίshουνται οι αμυγδαλές μου, ξιπρίshουνται, ξαναπρίshουνται. Εν ξέρω τι σκατά. Εψές εν με αφήκαν να τζοιμηθώ. Υπερβάλω α? Οκ sorry! Εν με αφήκαν να τζοιμηθώ καλά. Γιατί αν κάμνω κάτι τούτες τις τελευταίες δκυο εφτομάες, είναι να τζοιμούμαι. Είχε πολλή τζιαιρό να κάμω τούτη την τέλια άχρηστη φοιτητική ζωή. Επήεν καλά η εξεταστική οπόταν εδικαιούμουν διακοπές. Ξόπασχα θα ξαναγίνω επιμελής.
Τέλος της εφτομάς πάω Κύπρο. Πάντα το ίδιο πράμα. Πιάννει με ένας καμός να πάω τζιαι μετά που λλίες μέρες βαρκούμαι τζιαι γυρεύκω το σπίτι μου. Πέρσι οι διακοπές του Πάσχα ήταν άshημες. Φέτος τα άshημα ήρταν πριν το Πάσχα. Η μαλακία είναι πως τωρά εν που εννά καταλάβω καλά ίνταμπου έγινε.
Εψές επήα στο Χαρούλη. Εξαναείδα τον πριν δκυο χρόνια πάλε στο Σταυρό του Νότου, αλλά τωρά ήταν ακόμα καλύτερος τζιαι σαφώς πιο ώριμος. Απίστευτη φωνή!
Αρέσαν μου πολλά οι ενορχηστρώσεις. Τζιαμέ που είχες το λαούτο τζιαι τα πνευστά να διούν ένα πιο παραδοσιακό τόνο, έρκετουν η ηλεκτρική τζιαι απογείωνεν τα κομμάθκια. Γενικά εαρέσαν μου οι μουσικοί. Το μπάσο ήταν πολλά καλό, όπως τζιαι τα πνευστά, έπαιζεν πίπιζα σε κάποια κομμάθκια τζιαι στα τύμπανα ο Πάνος Τόλιος. Λλίοι τζιαι καλοί.
Θυμούμαι το Χαρούλη είχα τον δει σε ένα Στην υγειά μας αφιερωμένο στο Μικρούτσικο. Είχεν πει 2 τραούδκια τζιαι έκαμεν μου πολλήν εντύπωση. Τούτο τζιαι τούτο. Βάση των βίντεο πρέπει να ήταν κάπου στο 2007. Εν θυμούμαι αν ο Χειμωνανθός έφκηκεν πριν η μετά, αλλά σίουρα έλιωσα το τζείνο το CD! To νέο του CD εννά φκεί τούντο τζιαιρό τζιαι λαλεί κάποια τραγούδια στην παράσταση.
Α! στο κοινό ήταν ο Φάμελλος τζιαι ο Κώστας Παρίσης που τα Υπόγεια Ρεύματα τζιαι εφκήκαν τζιαι είπαν που ένα τραγούδι. Είχαμε τζιαι τα τυχερά μας.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Αυλαία
Έχει καμιά-δκυο εφτομάες εν δκιαβάζω άλλα blogs αλλά θα επανέλθω σύντομα. Ίσως όι τόσο σύντομα τωρά που το σκέφτουμαι. Τη Δευτέρα φέφκουμε για Βαρκελώνη. Ήντα καλά! Μες τούντα διάφορα που συμβαίνουν υπάρχει τζιαι κάτι θετικό.
Είπε μου την άλλη φορά το Μαθητούδι για τον Αλκίνοο ότι εννά παίζει στην Αυλαία τούντο μήνα τζιαι είχα το στα to do μου. Εψές έτσι απρόοπτα έπια μήνυμα-πρόσκληση που το Φίλτατο τζιαι επήαμεν. Εν τέλια μόνος του, αλλά χτίζει τζιαμέ επί τόπου ενορχηστρώσεις με τύμπανα, κάτι πνευστά, μπάσο τζιαι κιθάρες τζιαι εν πολλά ενδιαφέρον. Εννοείται πως είχεν τραούδκια που ήθελα τζιαι εν τα 'παιξεν, όπως το Μη με κληδώνεις τζιαι την Τριανταφυλλένη, αλλά γενικά εν αρκετά μεγάλο τζιαι γεμάτο το πρόγραμμα.
Τούντο τραγούδι συγκινεί με όσο λλία.
Είπε μου την άλλη φορά το Μαθητούδι για τον Αλκίνοο ότι εννά παίζει στην Αυλαία τούντο μήνα τζιαι είχα το στα to do μου. Εψές έτσι απρόοπτα έπια μήνυμα-πρόσκληση που το Φίλτατο τζιαι επήαμεν. Εν τέλια μόνος του, αλλά χτίζει τζιαμέ επί τόπου ενορχηστρώσεις με τύμπανα, κάτι πνευστά, μπάσο τζιαι κιθάρες τζιαι εν πολλά ενδιαφέρον. Εννοείται πως είχεν τραούδκια που ήθελα τζιαι εν τα 'παιξεν, όπως το Μη με κληδώνεις τζιαι την Τριανταφυλλένη, αλλά γενικά εν αρκετά μεγάλο τζιαι γεμάτο το πρόγραμμα.
Τούντο τραγούδι συγκινεί με όσο λλία.
Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011
Δρόμος με Δέντρα
Το να κανονίσεις συνάντηση μέσω email τζιαι να περιμένεις σε ένα πολυσύχναστο πεζοδρόμιο κάποιον που εν ξέρεις καν το όνομα του, είναι ακριβώς τόσο περίεργο όσο ακούεται! Έκαμα το όμως γιατί είπεν ότι η παράσταση εννάν τέλεια τζιαι επειδή καταλαβαίνω απόλυτα κάποιον που θέλει να πάει κάπου τζιαι εν πάει κανένας μαζί του. Όπως καταλαβαίνετε εν έππεσα σε serial killer.
Την Μάρθα Φριντζήλα εν την έξερα. Ακουστά μόνο, επειδή πέρσι έκαμεν guest σε μιαν εμφάνιση του Δεληβοριά τζιαι που ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Φωνάρα, αυθόρμητη τζιαι άνθρωπος όμορφος. Μαζί της ήταν ο Παναγιώτης Τσεβάς, πότε στο πιάνο, πότε στο ακορντεόν και ενίοτε στο τραγούδι.
Ο χώρος ωραίος, απογυμνωμένος που τα περιττά, όπως ακριβώς ήταν τζιαι η παράσταση. Ένα πιάνο, ένα ακορντεόν, οι φωνές των καλιτεχνών τζιαι οι φωνές του κόσμου. Ούτε μικρόφωνα ούτε τίποτε.
Το πρόγραμμα ήταν μια μουσική Αλφαβήτα. Για κάθε γράμμα, ένα τραγούδι που ξεκινά που το γράμμα τζείνο. Τραγούδια για τον έρωτα, που ούλη την γκάμα της ελληνικής μουσικής, παλιά αλλά τζιαι πιο νέα. Άλλοτε μελαγχολικά τζιαι άλλοτε δοσμένα με μια χιουμοριστική διάθεση. Α! στο Ξ είπαν ένα ξένο τραγούδι;p Πολλά ωραία παράσταση.
Κάπου στη μέση εκάλεσε το Φοίβο Δεληβοριά που εκάθετουν στο κοινό τζιαι είπεν δύο τραγούδια. Στο τέλος είπεν τζιαι δκυο τραγούδια η Ελένη Πέτα τζιαι ένα μια άλλη κοπέλα που δεν την γνωρίζω.
Όπως καταλαβαίνεις άρεσεν μου. Ευχαριστώ!
Την Μάρθα Φριντζήλα εν την έξερα. Ακουστά μόνο, επειδή πέρσι έκαμεν guest σε μιαν εμφάνιση του Δεληβοριά τζιαι που ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Φωνάρα, αυθόρμητη τζιαι άνθρωπος όμορφος. Μαζί της ήταν ο Παναγιώτης Τσεβάς, πότε στο πιάνο, πότε στο ακορντεόν και ενίοτε στο τραγούδι.
Ο χώρος ωραίος, απογυμνωμένος που τα περιττά, όπως ακριβώς ήταν τζιαι η παράσταση. Ένα πιάνο, ένα ακορντεόν, οι φωνές των καλιτεχνών τζιαι οι φωνές του κόσμου. Ούτε μικρόφωνα ούτε τίποτε.
Το πρόγραμμα ήταν μια μουσική Αλφαβήτα. Για κάθε γράμμα, ένα τραγούδι που ξεκινά που το γράμμα τζείνο. Τραγούδια για τον έρωτα, που ούλη την γκάμα της ελληνικής μουσικής, παλιά αλλά τζιαι πιο νέα. Άλλοτε μελαγχολικά τζιαι άλλοτε δοσμένα με μια χιουμοριστική διάθεση. Α! στο Ξ είπαν ένα ξένο τραγούδι;p Πολλά ωραία παράσταση.
Κάπου στη μέση εκάλεσε το Φοίβο Δεληβοριά που εκάθετουν στο κοινό τζιαι είπεν δύο τραγούδια. Στο τέλος είπεν τζιαι δκυο τραγούδια η Ελένη Πέτα τζιαι ένα μια άλλη κοπέλα που δεν την γνωρίζω.
Όπως καταλαβαίνεις άρεσεν μου. Ευχαριστώ!
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010
Λευκή καταιγίδα
Ήμουν έτοιμος να κάμω μια μικρή προσωπική υπέρβαση πόψε. Που το περασμένο μήνα που έπαιξε ο Παυλίδης δκυο νύχτες στο Πειραιά, λαλώ τους να πάμε τζιαι εν με λαμβάνει κανένας υπ' όψιν. Που το Νιόβρη παίζει κάθε Πέμπτη στο Σταυρό του Νότου. Επήρα το απόφαση τζιαι είπα ότι πόψε ήταν να πάω μόνος μου τζιαι κανεί. Εν εξανέφκηκα μόνος μου τζιαι τελικά ούτε πόψε το έκαμα γιατί πας το άσχετο επροέκυψε παρέα.
Τζιαι επήα στο Παύλο! Απίστευτος! Ταξιδεύκει σε κανονικά. Εξεκίνησε που τα καινούρια του τζιαι είπεν μας που ούλλα. Τζιαι που τα προσωπικά του τζιαι που τα Ξύλινα Σπαθιά, εαυτοσχεδίασεν τζιαι εχόρεψεν. Δκυο ώρες πρόγραμμα όμως ήταν πολλά λλίο. Είχεν πολλα τραγούδια ακόμα που έθελα να ακούσω. Στο κοινό ήταν τζιαι ο Αλκίνοος. Έφκηκεν τζιαι είπαν μαζί ένα ακυκλοφόρητο του Παύλου, το Κουρέα στη Νέα Σμύρνη. Έφκαλα το video να το κάμω upload αύριο.
Μετά επήαμε τζιαι ένα γυρώ στο house band δίπλα στο club τζιαι ήπιαμε αλλό ένα ποτό. Ήταν ωραία τζιαι πολλά ευχάριστη η παρέα.
Ο Παυλίδης ενναν στη Λευκωσία στο Εναλλάξ 20-21 Δεκέμβρη.
Τζιαι επήα στο Παύλο! Απίστευτος! Ταξιδεύκει σε κανονικά. Εξεκίνησε που τα καινούρια του τζιαι είπεν μας που ούλλα. Τζιαι που τα προσωπικά του τζιαι που τα Ξύλινα Σπαθιά, εαυτοσχεδίασεν τζιαι εχόρεψεν. Δκυο ώρες πρόγραμμα όμως ήταν πολλά λλίο. Είχεν πολλα τραγούδια ακόμα που έθελα να ακούσω. Στο κοινό ήταν τζιαι ο Αλκίνοος. Έφκηκεν τζιαι είπαν μαζί ένα ακυκλοφόρητο του Παύλου, το Κουρέα στη Νέα Σμύρνη. Έφκαλα το video να το κάμω upload αύριο.
Μετά επήαμε τζιαι ένα γυρώ στο house band δίπλα στο club τζιαι ήπιαμε αλλό ένα ποτό. Ήταν ωραία τζιαι πολλά ευχάριστη η παρέα.
Ο Παυλίδης ενναν στη Λευκωσία στο Εναλλάξ 20-21 Δεκέμβρη.
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010
Στην ίδια πόλη υπό βροχήν
Εψές εδημιουργήθηκεν μου μια μεγάλη απορία. Τα πουλιά την νύχτα εν τζοιμούνται?? Με μια μαθκιά στο Google τα πουλιά τζοιμούνται. Μπορεί απλά να μεν τζοιμούνται τη νύχτα. Αλλά αν θυμούμαι που 'μασταν μητσιοί ελαλούσαν μας ότι την νύχτα εν τζοιμούνται οι νυχτερίδες τζιαι οι κουκουβάγιες. Ξα εν μαλακίες που λαλώ?
Άφηκα τη μοτόρα 3 ώρες πουκάτω που ένα δέντρο τζιαμέ στη πλατειούα πόξω που το Σταυρό του Νότου τζιαι επήα ήβρα την ολόσκατη. Κυριολεκτικά! Άσε που το συγκεκριμένο πουλί εκτός που αϋπνίες πρέπει να ήταν τζιαι άρρωστο. Έκατσα το πρωίν έκαμα τη γυαλί όμως. Είχεν τζιαι μένα μήνες να πλυθεί όπως το αυτοκίνητο της Neerie.
Στο Σταυρό είδα Μικρούτσικο-Θηβαίο. Πολλά δυνατοί ως συνήθως! 3 ώρες πρόγραμμα τι να πεις τζιαι τι να αφήκεις με έτσι έργο που έχουν πίσω τους, αλλά ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικό. Τζιαι Brecht, τζιαι Καββαδία, τζιαι τα τελευταία του Θηβαίου, τζιαι που τους Συνήθεις Ύποπτους, μια χαρά.
Πάντα μα πάντα σε συναυλία του Μικρούτσικου, κορυφαία στιγμή εν οι 7 νάνοι στο S/S Cyrenia. Πάντα κάμνει εκπληκτική ερμηνεία, αλλά έκαμεν τζιαι μιαν τέλια εισαγωγή εψές. Επέρασεν που το Κεμάλ του Χατζιδάκη τζιαι εκατέληξεν στους νάνους τζιαι το πιάνο έκλαιεν(που όλως περιέργως εν ήταν κλασσικό πιάνο ως συνήθως). Ύστερα αν τα καταφέρω να το βάλω στο youtube να το δείτε.
Στο Σταυρό του Νότου πολλά δυνατό εν τζιαι το House Band κάτω στο Club. Είδα τους δκυο φορές φέτος. Παίζουν τα πάντα τζιαι πολλά καλά. Έτσι πρόχειρα μιλούμε για Μπαλάφα, Κίτρινα Ποδήλατα, Αγγελάκα, Παυλίδη, ως Active Member τζιαι ξένα Ramstein, Metallica, ως Michael Jackson. Όσο προχωρά η νύχτα γυρίζει το που το ελληνικό στο ξένο. Αξίζει πολλά.
Άφηκα τη μοτόρα 3 ώρες πουκάτω που ένα δέντρο τζιαμέ στη πλατειούα πόξω που το Σταυρό του Νότου τζιαι επήα ήβρα την ολόσκατη. Κυριολεκτικά! Άσε που το συγκεκριμένο πουλί εκτός που αϋπνίες πρέπει να ήταν τζιαι άρρωστο. Έκατσα το πρωίν έκαμα τη γυαλί όμως. Είχεν τζιαι μένα μήνες να πλυθεί όπως το αυτοκίνητο της Neerie.
Στο Σταυρό είδα Μικρούτσικο-Θηβαίο. Πολλά δυνατοί ως συνήθως! 3 ώρες πρόγραμμα τι να πεις τζιαι τι να αφήκεις με έτσι έργο που έχουν πίσω τους, αλλά ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικό. Τζιαι Brecht, τζιαι Καββαδία, τζιαι τα τελευταία του Θηβαίου, τζιαι που τους Συνήθεις Ύποπτους, μια χαρά.
Πάντα μα πάντα σε συναυλία του Μικρούτσικου, κορυφαία στιγμή εν οι 7 νάνοι στο S/S Cyrenia. Πάντα κάμνει εκπληκτική ερμηνεία, αλλά έκαμεν τζιαι μιαν τέλια εισαγωγή εψές. Επέρασεν που το Κεμάλ του Χατζιδάκη τζιαι εκατέληξεν στους νάνους τζιαι το πιάνο έκλαιεν(που όλως περιέργως εν ήταν κλασσικό πιάνο ως συνήθως). Ύστερα αν τα καταφέρω να το βάλω στο youtube να το δείτε.
Στο Σταυρό του Νότου πολλά δυνατό εν τζιαι το House Band κάτω στο Club. Είδα τους δκυο φορές φέτος. Παίζουν τα πάντα τζιαι πολλά καλά. Έτσι πρόχειρα μιλούμε για Μπαλάφα, Κίτρινα Ποδήλατα, Αγγελάκα, Παυλίδη, ως Active Member τζιαι ξένα Ramstein, Metallica, ως Michael Jackson. Όσο προχωρά η νύχτα γυρίζει το που το ελληνικό στο ξένο. Αξίζει πολλά.
Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010
Μέδουσα
Εγύρεψα την περασμένη εφτομά να δω τι παίζει στο ΚοοΚοο τζιαι ανακάλυψα τούτο το συγκρότημα. YIANNEIS. Σίουρα εν κάτι νέο τζιαι διαφορετικό. Εκόλλησα με δκυο τραούδκια τους τζιαι παίζουν συνέχεια τις τελευταίες μέρες. Η Μέδουσα, νομίζω εν συγκλονιστικό.
ΜΕΔΟΥΣΑ
Ασθμαίνω.
Ασθμαίνω.
-Αυτή η ασθένεια μεταδίδεται με το βλέμμα
Ερωτευμένοι εραστές πέθαναν πρώτοι, τι καλά
Πέθαναν πρώτοι.
Πιο μετά πανικός και χαμός και τρόμος για ζωή,
Ποια ζωή? Τι είπες? Ποια ζωή? Μη με κοιτάς.
Δεν σε κοιτώ
Μοιραστήκαν γυαλιά και οδηγίες, γενικές απεργίες
πανικός, ένας χαμός. τρόμος, μη με κοιτάς. Δε σε έχω δει.
Μυωπική αφαιρετικότητα συγχωνεύει τα πράγματα και τις έννοιες για να μη ξεχωρίσεις τίποτα, παρά μουντά, ασύνδετα χρώματα να κατασπαράζει το ένα το άλλο. Και αυτό είναι νόμος.
Ναι είναι νόμος του κράτους
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ; ΕΝΟΧΟΣ. Εσύ. Εγώ.
-Ασθμαίνω. χαμογελώ. είπαμε. είμαι γελοίος. Χαμογελώ. και ας αδιαφορήσετε. χαμογελώ. και ας μη με ξέρετε, δεν έχετε καν ακούσει για μένα από τρίτους. χαμογελώ. δεν έχετε ακούσει το λυγμό μου που βγαίνει μέσα από το βραχνό λαιμό μου πηχτός, τραβώντας μέσα του πικρό, δηλητηριώδες σάλιο, αίμα και γρέζι. γρέζι από τον τόρνο που κατεργάστηκε την κρύα σιδερένια καρδιά μου. χαμογελώ. έχει ξεχαστεί η ύπαρξη μου, μήπως δεν υπήρξα ποτέ. χαμογελώ. Μα. είμαι κάπου μέσα σας.
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ;
ΕΙΜΑΙ ΓΕΛΟΙΟΣ ΝΑΙ. Κυλιέμαι και στο χώμα, ντρέπομαι, κραυγάζω, υποφέρω, σας λέω αλήθεια δε το θέλω (μα και φυσικά το θέλω. Το θέλω όσο τίποτε άλλο στο κόσμο). χαμογελώ με τα σάλια μου να στάζουν στο τρεμάμενο πιγούνι μου. Είμαι ενοχλητικός, πολύ ενοχλητικός. ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ. Ψιθυρίζω: Δεν είμαι σαν εσάς. εγώ είμαι εγώ. είμαι ελεύθερος....
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ;
Προφήτευα μια κοινωνία αγγέλων, είχα ως βήμα ένα καφάσι της λαϊκής.
Γύρω μου συνέρεε κόσμος πολύς και όλοι τους αφήναν το κατιτίς.
Το άλλο εν cover, αλλά πολλά δυνατή επανεκτέλεση. Hope there's someone(Antony and the Johnsons).
ΜΕΔΟΥΣΑ
Ασθμαίνω.
Ασθμαίνω.
-Αυτή η ασθένεια μεταδίδεται με το βλέμμα
Ερωτευμένοι εραστές πέθαναν πρώτοι, τι καλά
Πέθαναν πρώτοι.
Πιο μετά πανικός και χαμός και τρόμος για ζωή,
Ποια ζωή? Τι είπες? Ποια ζωή? Μη με κοιτάς.
Δεν σε κοιτώ
Μοιραστήκαν γυαλιά και οδηγίες, γενικές απεργίες
πανικός, ένας χαμός. τρόμος, μη με κοιτάς. Δε σε έχω δει.
Μυωπική αφαιρετικότητα συγχωνεύει τα πράγματα και τις έννοιες για να μη ξεχωρίσεις τίποτα, παρά μουντά, ασύνδετα χρώματα να κατασπαράζει το ένα το άλλο. Και αυτό είναι νόμος.
Ναι είναι νόμος του κράτους
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ; ΕΝΟΧΟΣ. Εσύ. Εγώ.
-Ασθμαίνω. χαμογελώ. είπαμε. είμαι γελοίος. Χαμογελώ. και ας αδιαφορήσετε. χαμογελώ. και ας μη με ξέρετε, δεν έχετε καν ακούσει για μένα από τρίτους. χαμογελώ. δεν έχετε ακούσει το λυγμό μου που βγαίνει μέσα από το βραχνό λαιμό μου πηχτός, τραβώντας μέσα του πικρό, δηλητηριώδες σάλιο, αίμα και γρέζι. γρέζι από τον τόρνο που κατεργάστηκε την κρύα σιδερένια καρδιά μου. χαμογελώ. έχει ξεχαστεί η ύπαρξη μου, μήπως δεν υπήρξα ποτέ. χαμογελώ. Μα. είμαι κάπου μέσα σας.
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ;
ΕΙΜΑΙ ΓΕΛΟΙΟΣ ΝΑΙ. Κυλιέμαι και στο χώμα, ντρέπομαι, κραυγάζω, υποφέρω, σας λέω αλήθεια δε το θέλω (μα και φυσικά το θέλω. Το θέλω όσο τίποτε άλλο στο κόσμο). χαμογελώ με τα σάλια μου να στάζουν στο τρεμάμενο πιγούνι μου. Είμαι ενοχλητικός, πολύ ενοχλητικός. ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ. Ψιθυρίζω: Δεν είμαι σαν εσάς. εγώ είμαι εγώ. είμαι ελεύθερος....
-Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, ο κακός, ο ζαλισμένος, ο φτωχός, ασυνείδητος, οκνός, φρικτός, καμπουριασμένος και μόνος ;
Προφήτευα μια κοινωνία αγγέλων, είχα ως βήμα ένα καφάσι της λαϊκής.
Γύρω μου συνέρεε κόσμος πολύς και όλοι τους αφήναν το κατιτίς.
Το άλλο εν cover, αλλά πολλά δυνατή επανεκτέλεση. Hope there's someone(Antony and the Johnsons).
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Έλα πάλι απόψε
Πόψε εν που τις λλίες φορές που διώ μάθημα την επομένη τζιαι είμαι τελιωμένος που γλίορα. Ίντα ωράια!;p Εσκέφτηκα να σας βάλω κάποια τραγούδια που έφα κόλλημα κάποτε, αλλά έννεν του είδους που σας εσυνήθισα. Έχουμε και λέμε:
Τούτο εν που το τζιαιρό του λυκείου τζιαι ναι είναι οι ΟΝΕ του Θεοφάνους. Τούτο το τραγούδι ήταν κάτι σαν το soundtrack του μεγάλου μου εφηβικού έρωτα.
Τούτο εν περίπου της ίδιας περιόδου με το άλλο. Σκοπελίτης Λεμονής! Ούτε ξέρω που το ήβρα τότε τούντο τραγούδι και πολύ αμφιβάλλω αν έφκαλε τζιαι δεύτερο CD τούτος ο Λεμονής. Υπάρχει και στο youtybe όμως!
Στρατός! Ήταν το τζιαιρό που εγίνηκε γνωστός ο Μακρόπουλος τζιαι έπαιζεν πολλά στα club. Τούντο τραγούδι άρεσκεν μου πολλά. Είχα το τζιαι πας το mobile μου τότε. Ήταν κάπου τζιαμέ τζιαι το τέλος του έρωτα που ελαλούσαμεν πριν τζιαι επήεννεν πολλά. Η αρχή του τέλους μάλλον. Τζείνα που μιαν είμασταν, μιαν εν είμασταν αλλά εν το επέρναμεν απόφαση. Στο ίδιο κλίμα και της ίδιας εποχής και το επόμενο.
Μιλούμε για μεγάλο κόλλημα! Έλιωσα το mobile να το παίζω που ήμουν μέσα. Ήταν το αγαπημένο μας με ένα παρέα μου τζιαι ακούαμεν το συνέχεια.
ΟΝΕ, Σκοπελίτης Λεμονής, Μακρόπουλος, Γονίδης και Λίτσα Γιαγκούση. Κι όμως κύριοι!;p
Τούτο εν που το τζιαιρό του λυκείου τζιαι ναι είναι οι ΟΝΕ του Θεοφάνους. Τούτο το τραγούδι ήταν κάτι σαν το soundtrack του μεγάλου μου εφηβικού έρωτα.
Τούτο εν περίπου της ίδιας περιόδου με το άλλο. Σκοπελίτης Λεμονής! Ούτε ξέρω που το ήβρα τότε τούντο τραγούδι και πολύ αμφιβάλλω αν έφκαλε τζιαι δεύτερο CD τούτος ο Λεμονής. Υπάρχει και στο youtybe όμως!
Στρατός! Ήταν το τζιαιρό που εγίνηκε γνωστός ο Μακρόπουλος τζιαι έπαιζεν πολλά στα club. Τούντο τραγούδι άρεσκεν μου πολλά. Είχα το τζιαι πας το mobile μου τότε. Ήταν κάπου τζιαμέ τζιαι το τέλος του έρωτα που ελαλούσαμεν πριν τζιαι επήεννεν πολλά. Η αρχή του τέλους μάλλον. Τζείνα που μιαν είμασταν, μιαν εν είμασταν αλλά εν το επέρναμεν απόφαση. Στο ίδιο κλίμα και της ίδιας εποχής και το επόμενο.
Μιλούμε για μεγάλο κόλλημα! Έλιωσα το mobile να το παίζω που ήμουν μέσα. Ήταν το αγαπημένο μας με ένα παρέα μου τζιαι ακούαμεν το συνέχεια.
ΟΝΕ, Σκοπελίτης Λεμονής, Μακρόπουλος, Γονίδης και Λίτσα Γιαγκούση. Κι όμως κύριοι!;p
Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010
Είναι ωραία να πέφτεις!
Έδωκα το πρώτο και είμαι αισιόδοξος ότι κουτσά στραβά εδκιάβηκα. Το επόμενο εν την Τρίτη. Αφού εν μαλάκες. Τι μου αφήνεται 8 μέρες ρε κύριοι? Βάρτε μου κανένα μάθημα που χρωστώ μες την μέση να μεν χαλαρώνω.
Η γνωριμία με την κορούα που ανέφερα στο προηγούμενο post επήε μισό βήμα παραπέρα. Εν έτσι λλίο παράξενη κοπέλα, αλλά εμένα τούτο το παράξενο γοητεύκει με. Τώρα να δούμε αν μπόρει να οδηγήσει κάπου τούτη η κατάσταση.
Εψές επήα στο Σταυρό του Νότου. Πορτοκάλογλου-Ζιώγαλας-Φάμελλος. Πολλά ωραίο πρόγραμμα! Την παραπάνω ώρα εν τζιαι οι τρεις πας την σκηνή, τραγουδά ο ένας τραούδκια του άλλου, περνούν ωραία τζιαι περνούν σου το τζιαι 'σένα τούντο πράμα.
Η γνωριμία με την κορούα που ανέφερα στο προηγούμενο post επήε μισό βήμα παραπέρα. Εν έτσι λλίο παράξενη κοπέλα, αλλά εμένα τούτο το παράξενο γοητεύκει με. Τώρα να δούμε αν μπόρει να οδηγήσει κάπου τούτη η κατάσταση.
Εψές επήα στο Σταυρό του Νότου. Πορτοκάλογλου-Ζιώγαλας-Φάμελλος. Πολλά ωραίο πρόγραμμα! Την παραπάνω ώρα εν τζιαι οι τρεις πας την σκηνή, τραγουδά ο ένας τραούδκια του άλλου, περνούν ωραία τζιαι περνούν σου το τζιαι 'σένα τούντο πράμα.
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
Επανεκτελέσεις
Άμα εννά ακούσω ένα νέο CD, στην αρχή βάλλω το να παίξει χωρίς να του διώ ιδιαίτερη σημασία, σαν κάμνω κάτι άλλο συνήθως. Ξεχωρίζω έτσι κάποια τραούδκια με το πρώτο άκουσμα τζιαι μετά ξανάβάλλω το άλλη ώρα που είμαι αδκιασερός τζιαι προσέχω στίχους τζιαι ξέρω 'γω.
Εκατέβασα το νέο CD του Φάμελλου προχτές τζιαι με το πρώτο άκουσμα εξεχώρισα το Ζητάτε να σας πώ.
Εχτές επήα να το ψάξω στο youtube τζιαι ανακάλυψα ότι εν ένα πολλά παλιό τραγούδι του Αττίκ. Πολλά όμορφη επανεκτέλεση.
Τούτο το τραγούδι λαλεί, έγραψεν το μέσα σε δέκα λεπτά! Επήεν η πρώην γυναίκα του με τον άντρα για τον οποίον τον άφησε στο κέντρο που ετραγούδαν τζιαι όταν το εκατάλαβεν ο κόσμος, εζητούσε του να πεί το Είδα μάτια, που το έγραψεν για τζείνη. Εσηκώστηκε επήεν στα καμαρίνια τζιαι μετά που δέκα λεπτά ήρτεν πίσω τζιαι ετραγούδησεν το τούτο. Μικρή λεπτομέρεια είναι ότι η πρώην τούτη γυκαίκα του με τον άλλον, εν οι γονείς της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη.
Πολλά όμορφη ήταν τζιαι μια άλλη επανεκτέλεση του Φάμελλου, του Ας ερχόσουν για λίγο του Σουγιούλ.
Εθυμήθηκα τζιαι κάποιες άλλες επανεκτελέσεις τζιαι είπα να τις γράψω.
Ο Πορτοκάλογλου έκαμεν επανεκτέλεση το Είδα τα μάτια σου κλαμένα του Άκη Πάνου, δαμέ, τζιαι το Κάτω απ' το πουκάμισο μου του Καζαντζίδη, δαμέ. Ο Παπακωνσταντίνου έκαμεν το Μάλιστα Κύριε του Ζαμπέτα, δαμέ. Ο Δεληβοριάς έκαμεν το Την αντάμωσα ένα βράδυ του Τσιτσάνη, δαμέ. Το original εν το ήβρα. Η τελευταία που μου έρκεται τωρά τζιαι η οποία εν πολλά πρωτότυπη επανεκτέλεση, εν της Ρόζας που τα Υπόγεια Ρεύματα, δαμέ.
Τούτα έννεν τραγούδια που ετραγουδηθήκαν απλά σε κάποιο live αλλά εκυκλοφορήσαν κανονικά σε CD. Κάποιοι μπορεί να το θεωρούν ιεροσυλία να "πειράζουνται" έτσι τραγούδια. Εγώ πάντως βρίσκω το εξαιρετικά ενδιαφέρον. Προσθέστε ελεύθερα!
Εκατέβασα το νέο CD του Φάμελλου προχτές τζιαι με το πρώτο άκουσμα εξεχώρισα το Ζητάτε να σας πώ.
Εχτές επήα να το ψάξω στο youtube τζιαι ανακάλυψα ότι εν ένα πολλά παλιό τραγούδι του Αττίκ. Πολλά όμορφη επανεκτέλεση.
Τούτο το τραγούδι λαλεί, έγραψεν το μέσα σε δέκα λεπτά! Επήεν η πρώην γυναίκα του με τον άντρα για τον οποίον τον άφησε στο κέντρο που ετραγούδαν τζιαι όταν το εκατάλαβεν ο κόσμος, εζητούσε του να πεί το Είδα μάτια, που το έγραψεν για τζείνη. Εσηκώστηκε επήεν στα καμαρίνια τζιαι μετά που δέκα λεπτά ήρτεν πίσω τζιαι ετραγούδησεν το τούτο. Μικρή λεπτομέρεια είναι ότι η πρώην τούτη γυκαίκα του με τον άλλον, εν οι γονείς της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη.
Πολλά όμορφη ήταν τζιαι μια άλλη επανεκτέλεση του Φάμελλου, του Ας ερχόσουν για λίγο του Σουγιούλ.
Εθυμήθηκα τζιαι κάποιες άλλες επανεκτελέσεις τζιαι είπα να τις γράψω.
Ο Πορτοκάλογλου έκαμεν επανεκτέλεση το Είδα τα μάτια σου κλαμένα του Άκη Πάνου, δαμέ, τζιαι το Κάτω απ' το πουκάμισο μου του Καζαντζίδη, δαμέ. Ο Παπακωνσταντίνου έκαμεν το Μάλιστα Κύριε του Ζαμπέτα, δαμέ. Ο Δεληβοριάς έκαμεν το Την αντάμωσα ένα βράδυ του Τσιτσάνη, δαμέ. Το original εν το ήβρα. Η τελευταία που μου έρκεται τωρά τζιαι η οποία εν πολλά πρωτότυπη επανεκτέλεση, εν της Ρόζας που τα Υπόγεια Ρεύματα, δαμέ.
Τούτα έννεν τραγούδια που ετραγουδηθήκαν απλά σε κάποιο live αλλά εκυκλοφορήσαν κανονικά σε CD. Κάποιοι μπορεί να το θεωρούν ιεροσυλία να "πειράζουνται" έτσι τραγούδια. Εγώ πάντως βρίσκω το εξαιρετικά ενδιαφέρον. Προσθέστε ελεύθερα!
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
Τι παράξενη κοπέλα είσαι 'συ
Το τραγούδι εν το έξερα. Άκουσα το πρώτη φορά πόψε στους Βατράχους που τον John Koutsoukelis. Btw.. O John Koutsoukelis εν φωνάρα. Φκάλλει τα νάμια. Εν που τούτους τους ανθρώπους που ετραβήσαν το δύσκολο το δρόμο τζιαι ίσως κάποια στιγμή να χαθεί, ενώ κάτι μαρτάκιες φκάλλουν cds βίρα. Γαμεί την κιθάρα τζιαι γαμεί τζιαι με τη φωνή του. Να τον ακούσεται να λαλεί το Creep που Radiohead να πελλάνετε!!
Αλλά "η ζωή εν γυναίκα τζιαι οι γυναίκες εν πουτάνες!" Εν λλίο παραshιεσμένη τούτη η κουβέντα, αλλά εν γυναίκα που μου την είπεν. Η κυρία Σοφία, που έχουν με τον άντρα της τους Βατράχους, όταν εμιλούσαμε για μιαν άλλη φωνάρα που τον έφαεν τζιαι τζείνον η αφάνεια. Βαγγέλης Κορομήλης, τραγουδά στην Απανεμιά στη Πλάκα. Εν ξέρω αν εν γυναίκα, αλλά η ζωή σίουρα εν πουτάνα.
Τζιαι οι τρεις εκτελέσεις που έβαλα εν το ίδιο μαγικές. Cheers!
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009
Θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας!
Την Πέμπτη είμασταν σχολή τζιαι εποσκολιούμασταν ώσπου να 'ρτει η ώρα να αρκέψει το εργαστήριο. Οι συμφοιτήτριες μου εκαθούνταν τζιαμέ τζιαι εθύμουνταν τραούδκια που εακούαν μιτσιές. Μα κάτι Τριαντάφυλλο, Λένα Παπαδοπούλου, Λίτσα Γιαγκούση, ότι νά 'ναι. Μια φάση λαλεί κάποια Καλλίρης, Το νου σου κύριε οδηγέ. Επήρεν με χροοοόνια πίσω. Εν εθυμούμουν χρονιά, ήβρα το μετά στο internet όμως, 1994.
Επήαν οι γονιοί μου ταξίδι τζιαι εφέραν μας με τον αρφό μου, που ένα φορητό κασεττόφωνο τζιαι δκυο κασέτες(σκέφτου;p). Η μια ήταν τούτη του Καλλίρη με Το νου σου κύριε οδηγέ. Η άλλη ήταν του Σάκη το Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας, θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας ξέρω γω τζιαι εξώφυλλο ο Σάκης γυμνός που τη μέση τζιαι πάνω σε άσπρο φόντο. Χαχα η πρώτη κασέτα του thing ήταν Σάκης!!! Τζιαι άκουα την μετά μανίας θέμα. Ήμουν μόνο 8 χρονών όμως ντάξει.
Εψές επήαμε στο Μουζουράκη. Θεός!! Ο άνθρωπος είναι κορυφή. Έχει φωνάρα, τρομερή σκηνική παρουσία, τρομερή ενέργεια που τη μεταδίδει τζιαι στο κοινό τζιαι εκτός τούτων, έφυρεν μας που το γέλιο. Έφυρεν μας όμως! Είχε τζιαιρό να γελάσω τόσο. Ειδικά στο τέλος που μας είπε δκυο τραγούδια που τη συλλογή τραγουδιών του που εν θα κυκλοφορήσει ποτέ, με το όνομα Για το πούτσο. Τζιαι είπεν τζιαι το Χάλια που εν το αγαπημένο μου τραγούδι τούτη την εποχή. Ήταν τζιαι η Μαρκέλλου καλή, αλλά ο Μουζουράκης άπαιχτος! Συστήνω το πρόγραμμα ανεπιφύλακτα!!
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009
Όλα θα 'ναι πάντα μαύρα μα θα κρύβουν μια φωτιά
Γράφω μάθημα πάλε αύριο. Τούντη φορά εν μπορώ να πω ότι εδκιάβασα, αλλά είμαι
έτοιμος να πέσω μαχόμενος. Επιστήμη Περιβάλλοντος. Κατά βάση θεωρητικό μάθημα, στο οποίο έχω μια ιδέα επειδή έκαμα εργασία αλλά ντάξει. Πολλή θεωρία γαμώτο. Θα κάμω μια προσπάθεια, αν βολέψει τζιαι λλίη μηχανική υποστήριξη κάτι μπορεί να γίνει.
Όπως εδκιάβασα δαμέ, 2 του Οκτώβρη ξεκινά στο Οξυγόνο Μουζουράκης-Μαρκέλλου. Θα τους τιμήσω τουλάχιστο μια φορά τούτο το shειμώνα, εμπήκε ήδη στη λίστα. Για το Μουζουράκη εξανάγραψα. Θεός! Την Μάρω Μαρκέλλου ως πριν λλίες μέρες εν την ήξερα, αλλά εγνώρισα την χάρη στο Τσαρτελλούι και τις τελευταίες μέρες άκουσα ΠΑΡΑ πολλές φορές την Ομορφιά του θέλω και το Ε, δεν ήταν και τίποτα.
Στο Oktoberfest έχει τζιαι roller coasters!! Κάπου έγραφεν: Oktoberfest = Disney World for adults. Μα πόσο δίκαιο πρέπει να έχει!;p
"Απόψε φεύγει κάποιο τρένο, για ένα τόπο ωραίο και ξένο
αλλά εσύ πρώτη φορά νιώθεις πως όλα εδώ συμβαίνουν"
Κάπως έτσι θέλω τζιαι 'γω να νιώσω...
Τρίτη 14 Ιουλίου 2009
Ένα ρεζερβουάρ γεμάτο... όνειρα!
Έμεινε μόνο ένα αλλά εγώ έριξα το στο κουνουshμάν. Ε εβαρέθηκα. 14 του ιούλη τζιαι γράφω μαθήματα κόμα. Πέρσι στις 10 επήα Κύπρο τζιαι στις 13, σαν εχτές, εβάφτισα. Ναι το thing είναι και godfather.
Ο κουμπάρος μου είπε μου να πέρνω μαζί μου το μιτσή στη παραλία, για να 'ρκουνται οι γεναίκες να χαριεντίζουνται με το μωρό τζιαι να τις πιάνω κουβέντα. Δεν κακό άμα το σκεφτείς haha;p
Προχτές εσυζήτουν με ένα φίλο. Φίλος όι που το στενό μου κύκλο, αλλά ταιρκάζουν πολλά τα χνώτα μας. Κοινό μας όνειρο, είναι να πιάμε που μια Harley τζιαι να γυρίσουμε την Ευρώπη, φκάλλοντας τα έξοδα μας με τις κιθάρες μας μες τους δρόμους.
Ελάλεν μου για τα προβλήματα του, επίντωσα τζιαι 'γω τα δικά μου τζιαι έγραψα κάτω κάποιους στίχους. Έδειξα του τους τζιαι επροέτρεψε με να τους βάλω μουσική. Έκατσα ύστερα το ξημέρωμα με τη κιθάρα μου τζιαι τελικά εκατάφερα τα. Εολοκλήρωσα το πρώτο μου τραγούδι. I'm so proud of my self!
Στη wish list υπάρχει νέα προσθήκη. Στο μυαλό μου υπήρχε πάντα σαν ιδέα, αλλά εθώρουν τες προχτές τζιαι ερωτεύτηκα! Υπάρχει η οικονομική λύση εδώ, απλή λιτή και απέριττη τζιαι η πιο ακριβή εδώ. Αυτά είναι!
Τούτο το αυτά είναι εκόλλησεν μου τις τελευταίες μέρες. Ότι να ΄ναι.
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009
Βαρκούμαι να δκιαβάσω!
Έχει μέρες να γράψω. Δυστυχώς έννεν επειδή δκιαβάζω ούλλη μέρα. Βασικά ποσκολιούμαι ούλλη μέρα τζιαι τη νύχτα βουρώ να καλύψω το χαμένο έδαφος, όσπου νυστάζω τζιαι πέφτω. Εγράψαμεν 2, εμείναν 4. Άτε να δούμε!
Την περασμένη Πέμπτη ο Φίλτατος επήε να γράψει ένα μάθημα που χρωστά. Έγραφεν η ώρα 12. Εστράφηκεν μετά που 3 ώρες σπίτι τζιαι ήβρεν το γέριμο. Εκλέψαν τον μέρα μεσημέρι. Τι να πεις?
Την Παρασκευή επήαμεν στον Αλκίνοο. Πάρα πολλά καλός live. Μια φάση επήε να με ξενερώσει, γιατί πριν καν περάσουν δκυο ώρες εκατεβήκαν που την σκηνή. Εστράφηκεν όμως με τη κιθαρούα του τζιαι είπεν μας αλλό καμιά δεκαρκά τραούδκια. Έσωσε το τζιαι με το παραπάνω. Εν ξέρω φυσικά αν ήταν προγραμματισμένο. Εφάνηκεν μου ελλειπής η ορχήστρα όμως. Ντραμς, βιολοντσέλο, πλήκτρα τζιαι κιθάρα μόνο τζείνος, εν λλία έννεν? Ήταν τζιαι η τελευταία συναυλία μου για το καλοτζιαίρι μάλλον.
Η περίοδος της εξεταστικής εν περίεργη. Εκτός των άλλων, εγώ άμα βαρκούμαι λλίον την ώρα που δκιαβάζω, κάμνω μικρά διαλείμματα με σκέψεις. Διάφορες σκέψεις, για το οτιδήποτε τζιαι επιάν με λλίο οι μοναξιές μου τις τελευταίες μέρες.
Κατά τ' άλλα το thing είναι καλά τζιαι επεθύμησεν την Κύπρο. Αν δεν την πεθυμήσω τωρά που εν καλοτζιαίρι, πότε εννά την πεθυμήσω?
Ο Μικελλίδης εν πίττα! Τι λαλεί ο άνθρωπος?
"Είναι σαν να μου λες πιστεύω στον τραχανά"
"Κολοκύθια με την ρίγανη"
"Όπως είπε τζιαι ο Γιαννάκης του Γιώρκου: τζιαι οι γεναίτζιες θέλουν το ρε, οι μόνο οι άντρες"
"Οι γεναίτζιες εν έχουσιν μηχάνημα?"
"Για να μείνει πρέπει να τον κάμνεις μαστίshι"
"Εshιεστιν η Φανού στα Λεύκαρα"
Τζιαι η κορυφαία σκηνή στο 1.28. Ότι νά ΄ναι όμως α!
Την περασμένη Πέμπτη ο Φίλτατος επήε να γράψει ένα μάθημα που χρωστά. Έγραφεν η ώρα 12. Εστράφηκεν μετά που 3 ώρες σπίτι τζιαι ήβρεν το γέριμο. Εκλέψαν τον μέρα μεσημέρι. Τι να πεις?
Την Παρασκευή επήαμεν στον Αλκίνοο. Πάρα πολλά καλός live. Μια φάση επήε να με ξενερώσει, γιατί πριν καν περάσουν δκυο ώρες εκατεβήκαν που την σκηνή. Εστράφηκεν όμως με τη κιθαρούα του τζιαι είπεν μας αλλό καμιά δεκαρκά τραούδκια. Έσωσε το τζιαι με το παραπάνω. Εν ξέρω φυσικά αν ήταν προγραμματισμένο. Εφάνηκεν μου ελλειπής η ορχήστρα όμως. Ντραμς, βιολοντσέλο, πλήκτρα τζιαι κιθάρα μόνο τζείνος, εν λλία έννεν? Ήταν τζιαι η τελευταία συναυλία μου για το καλοτζιαίρι μάλλον.
Η περίοδος της εξεταστικής εν περίεργη. Εκτός των άλλων, εγώ άμα βαρκούμαι λλίον την ώρα που δκιαβάζω, κάμνω μικρά διαλείμματα με σκέψεις. Διάφορες σκέψεις, για το οτιδήποτε τζιαι επιάν με λλίο οι μοναξιές μου τις τελευταίες μέρες.
Κατά τ' άλλα το thing είναι καλά τζιαι επεθύμησεν την Κύπρο. Αν δεν την πεθυμήσω τωρά που εν καλοτζιαίρι, πότε εννά την πεθυμήσω?
Ο Μικελλίδης εν πίττα! Τι λαλεί ο άνθρωπος?
"Είναι σαν να μου λες πιστεύω στον τραχανά"
"Κολοκύθια με την ρίγανη"
"Όπως είπε τζιαι ο Γιαννάκης του Γιώρκου: τζιαι οι γεναίτζιες θέλουν το ρε, οι μόνο οι άντρες"
"Οι γεναίτζιες εν έχουσιν μηχάνημα?"
"Για να μείνει πρέπει να τον κάμνεις μαστίshι"
"Εshιεστιν η Φανού στα Λεύκαρα"
Τζιαι η κορυφαία σκηνή στο 1.28. Ότι νά ΄ναι όμως α!
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι...
Έπαιξεν μια πολλά μεγάλη εισαγωγή στο πιάνο. Μουσική το ίδιο ταξιδιάρικη με τους στίχους του Καββαδία. Εξεκίνησεν να τραγουδά τους 7 νάνους στο s/s Cyrenia τζιαι ο κόσμος εχειροκρότησε. Κατάθεση ψυχής. Μόνο τούτο μπόρει να περιγράψει την ερμηνεία τζιαι το παίξιμο του! Φέρμου όποια μεγάλη φωνή θέλεις, την ερμηνεία τούτου του τραουδκιού που το Μικρούτσικο εν θα την αλλάξω με τίποτε!
Ετέλιωσε το τραγούδι πολλά συγκινημένος. Ήταν ολοφάνερο, ακόμα τζιαι που το πάνω διάζωμα που ήμουν εγώ. Ο κόσμος τωρά εχειροκρόταν ακατάπαυστα τζιαι ο Μικρούτσικος έκαμνεν συνέχεια υποκλίσεις. Ήταν η κορυφαία στιγμή της νύχτας.
Τα άλλα τραγούδια που εξεχωρίσαν, για μένα, ήταν τζιαι τα υπόλοιπα που είπε ο Μικρούτσικος. Το Μοναξιά χιλιάδες φύλλα και το Γυναίκα που είπε με τον επίσης συγκλονιστικό Θηβαίο. Εξανάγραψα το. Έχω αδυναμία στις ερμηνείες των δημιουργών.
Ήντα τέλειο είναι το Ηρώδειο κάτω που τον φωτισμένο Παρθενώνα!
΄Εν ξέρω για σας, αλλά εμένα αρέσκει μου πολλά το νέο μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο και θα επισκεφτώ με την πρώτη ευκαιρία.
Ετέλιωσε το τραγούδι πολλά συγκινημένος. Ήταν ολοφάνερο, ακόμα τζιαι που το πάνω διάζωμα που ήμουν εγώ. Ο κόσμος τωρά εχειροκρόταν ακατάπαυστα τζιαι ο Μικρούτσικος έκαμνεν συνέχεια υποκλίσεις. Ήταν η κορυφαία στιγμή της νύχτας.
Τα άλλα τραγούδια που εξεχωρίσαν, για μένα, ήταν τζιαι τα υπόλοιπα που είπε ο Μικρούτσικος. Το Μοναξιά χιλιάδες φύλλα και το Γυναίκα που είπε με τον επίσης συγκλονιστικό Θηβαίο. Εξανάγραψα το. Έχω αδυναμία στις ερμηνείες των δημιουργών.
Ήντα τέλειο είναι το Ηρώδειο κάτω που τον φωτισμένο Παρθενώνα!
΄Εν ξέρω για σας, αλλά εμένα αρέσκει μου πολλά το νέο μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο και θα επισκεφτώ με την πρώτη ευκαιρία.
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009
Στη διαπασών
Το θέατρο γεμάτο τζιαι ούλλος ο κόσμος όρθιος να χειροκροτά ασταμάτητα μια τεράστια φωνή. Ήταν προς το τέλος της συναυλίας τζιαι κατά τη διάρκεια της Ρόζας. Δημήτρης Μητροπάνος. Απλά απερίγραπτος! Ήταν πολλά ωραία η νύχτα μου.
Επόμενη στάση Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Θάνος Μικρούτσικος. Ελπίζω ότι εννά έβρω εισητήρια αύριο που εννά πάω.
Κατά τα άλλα, η εξεταστική είναι προ των πυλών, όπως επίσης και το εικοστό τρίτο έτος της ζωής μου.
Επόμενη στάση Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Θάνος Μικρούτσικος. Ελπίζω ότι εννά έβρω εισητήρια αύριο που εννά πάω.
Κατά τα άλλα, η εξεταστική είναι προ των πυλών, όπως επίσης και το εικοστό τρίτο έτος της ζωής μου.
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
Όλα, πάρτα όλα!
Ησυχία στην γειτονιά. Τα πλείστα μπαλκόνια γύρω κλειστά. Παγωμένο κρασί rose* τζιαι εγώ έξω στο μπαλκόνι μου να απολαμβάνω την μοναξιά μου. Ήταν το πρώτο Σαββατοκυρίακο μετά που τζιαιρό που εν έφκηκα έξω τζιαι επέρασα το έτσι ήρεμα.
Το αλκοολ βέβαια εν έλειπε. Τζιαι ξέρεις τι συμβαίνει. Σενάριο γνωστό. Τελιώνει η μπουκάλα, κάθουμαι στο γραφείο γράφω λλίες ζαλισμένες σκέψεις σε μια κόλλα που το printer τζιαι μετά πέφτω ξερός στο κρεβάτι. Το πρωί συνήθως η κόλλα καταλήγει στο κάλαθο συνοδευόμενη που την σκέψη: "τι μαλακίες έγραφα πάλε εψές!".
Αρέσκει μου πολλά που μπαίνει το καλοτζιαίρι τζιαι αρκέφκουν η συναυλίες. Το κακό είναι που πρέπει να συνοδεύκουνται που δκιάβασμα. Έρκεται εξεταστική πάλε γαμώτο!
*Την Παρασκευή ήπια Αγιωργήτικο Rose που το κτήμα Νικόλα Ρεπάνη το οποίο ήταν πολλά ωραίο!
Το αλκοολ βέβαια εν έλειπε. Τζιαι ξέρεις τι συμβαίνει. Σενάριο γνωστό. Τελιώνει η μπουκάλα, κάθουμαι στο γραφείο γράφω λλίες ζαλισμένες σκέψεις σε μια κόλλα που το printer τζιαι μετά πέφτω ξερός στο κρεβάτι. Το πρωί συνήθως η κόλλα καταλήγει στο κάλαθο συνοδευόμενη που την σκέψη: "τι μαλακίες έγραφα πάλε εψές!".
Αρέσκει μου πολλά που μπαίνει το καλοτζιαίρι τζιαι αρκέφκουν η συναυλίες. Το κακό είναι που πρέπει να συνοδεύκουνται που δκιάβασμα. Έρκεται εξεταστική πάλε γαμώτο!
*Την Παρασκευή ήπια Αγιωργήτικο Rose που το κτήμα Νικόλα Ρεπάνη το οποίο ήταν πολλά ωραίο!
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
Που λογαριάζω το μηδέν μου με το άπειρο και βρίσκω ανάπηρο τον κόσμο στα σημεία...
Προχτές είπα ότι πλέον εγώ είμαι τζείνος που μαθαίνει τραούδκια του αρφού μου, αλλά ήρτεν να με διαψεύσει. Ποτέ εν έδωκα στον Κραουνάκη ιδιαίτερη σημασία, εννοώ να κάτσω να μελετήσω λλίο τη δισκογραφία του. Ξέρω αρκετά που τα γνωστά του τραούδκια, κόκκινα γυαλιά, ανθρώπων έργα, ξέρω γω, αλλά τούτο εν έτυχε ποτέ να το ακούσω. Τζιαι βάλλω το τραγουδημένο που τον ίδιο, γιατί κατ' εμέ, οι ερμηνείες των δημιουργών πάντα ξεχωρίζουν.
Μιας τζιαι έθιξα το θέμα να βάλω ακόμα ένα video που αποδεικνύει, για μένα, ότι οι ερμηνείες που τους δημιουργούς ξεχωρίζουν. Βρίσκω τες πολλά πιο άμεσες τζιαι αυθεντικές, έστω τζι αν δεν διαθέτουν τις φωνές που έχουν οι Αλεξίου τζιαι η Τσανακλίδου στο πρώτο, ή η Τσαλιγούπουλου σε τούτο.
Τούτο το καλοτζιαίρι η παραλιακή φκάλλει μου έναν άλλο εαυτό. Εν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά εγώ διασκεδάζω το αφάνταστα!;p
Μιας τζιαι έθιξα το θέμα να βάλω ακόμα ένα video που αποδεικνύει, για μένα, ότι οι ερμηνείες που τους δημιουργούς ξεχωρίζουν. Βρίσκω τες πολλά πιο άμεσες τζιαι αυθεντικές, έστω τζι αν δεν διαθέτουν τις φωνές που έχουν οι Αλεξίου τζιαι η Τσανακλίδου στο πρώτο, ή η Τσαλιγούπουλου σε τούτο.
Τούτο το καλοτζιαίρι η παραλιακή φκάλλει μου έναν άλλο εαυτό. Εν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά εγώ διασκεδάζω το αφάνταστα!;p
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Ακόμα ένα τικ!
Που το τζιαιρό που είρτα Αθήνα εν σαν να έχω μες το συρτάρι μου μια λίστα τζιαι κάθε τόσο να βάλλω τικ. Μια λίστα με τους τραγουδιστές που εμεγάλωσα με τα τραούδκια τους τζιαι νιώθω πολλά ωραία την πρώτη φορά που τους ακούω που κοντά.
Σήμερα επήα στην Αρχιτεκτονική που παίζει ο Μάνος Ξυδούς με τον Πάνο Κατσιμίχα. Το Μάνο Ξυδούς είδα τον αρκετές φορές με τους Πυξ Λαξ. Παίζει να μεν έχασα συναυλία τους στην Κύπρο. Είπεν αρκετά τραγούδια που Πυξ Λαξε, με τζείνη την τόσο ωραία χαρακτηριστική βραχνάδα τζιαι εθυμήθηκα τα νιάτα μου(ναι ακούται κάπως, αλλά τότε που ήμουν τρίτη Γυμνασίου ας πούμε, φαίνεται μου αρκετά μακρυνό).
Τον Κατσιμίχα όμως ήταν η πρώτη φορά. Ήταν πάρα πολλά καλός. Ειδικά μια ώρα που εκάτεβηκε που τη σκηνή τζιαι εshιερέταν τον κόσμο ένα-ένα σαν ετραγούδαν, ένιωσα πολλά οικεία μαζί του, έν ξέρω πως αλλιώς να το πώ. Απλός, λιτός και απέριττος, παρέα με τη φυσαρμόνικα του.
Εγώ βασικά, πόψε έθελα να πάω στο Χαρούλη, αλλά έπιασα που την Τρίτη τηλέφωνο να κάμω κράτηση τζιαι εν είχεν τόπο. Είμαι σίουρος ότι κάποιοι εννά διερωτηθούν ποιος εν ο Χαρούλης. Ο Χαρούλης εν ένας εξαιρετικός τραγουδιστής που την Κρήτη, που αν τζιαι δεν είναι ακόμα τόσο γνωστός, έχει ένα πιστό κοινό που τον ακολουθεί. Μετά επρότεινα τους Πορτοκάλογλου αλλά εν τους εκαλοάρεσεν η ιδέα τζιαι τελικά εβάλαν με να επιλέξω που Κορκολή-Πρωτοψάλτη, Γλυκερία-Τσαλιγοπούλου, Ξυδούς-Κατσιμίχα. Όπως εκαταλάβατε εδκιάλεξα το τελευταίο τζιαι δεν το μετανιώνω καθόλου!
Πραγματικά η νύχτα εξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Επέρασα πολλά ωραία, το πρόγραμμα πολλά ωραίο όπως πολλά ωραίο ήταν τζιαι το συγκρότημα που έπαιζεν μετά, "Τα παιδία παίζει", που ένας τύπος ετραγούδησεν το Show must go on των Queen τζιαι εshισεν το.
Highlight της βραδιάς ήταν όταν ελαλούσαν το Knockin' on heaven's door τζιαι ο Κατσιμίχας εμιμήθηκε την φωνή του Bob Dylan. Ήταν τέλια ο ίδιος!
Εννά πάω τζιαι στο Χαρούλη, σύντομα! Κατά τα άλλα τη Δευτέρα γράφω Μηχανική Φυσικών Διεργασιών τζιαι όπου να ΄σαι ξημερώνει τζιαι κόμα να πέσω. Καλημέρα!!!
Σήμερα επήα στην Αρχιτεκτονική που παίζει ο Μάνος Ξυδούς με τον Πάνο Κατσιμίχα. Το Μάνο Ξυδούς είδα τον αρκετές φορές με τους Πυξ Λαξ. Παίζει να μεν έχασα συναυλία τους στην Κύπρο. Είπεν αρκετά τραγούδια που Πυξ Λαξε, με τζείνη την τόσο ωραία χαρακτηριστική βραχνάδα τζιαι εθυμήθηκα τα νιάτα μου(ναι ακούται κάπως, αλλά τότε που ήμουν τρίτη Γυμνασίου ας πούμε, φαίνεται μου αρκετά μακρυνό).
Τον Κατσιμίχα όμως ήταν η πρώτη φορά. Ήταν πάρα πολλά καλός. Ειδικά μια ώρα που εκάτεβηκε που τη σκηνή τζιαι εshιερέταν τον κόσμο ένα-ένα σαν ετραγούδαν, ένιωσα πολλά οικεία μαζί του, έν ξέρω πως αλλιώς να το πώ. Απλός, λιτός και απέριττος, παρέα με τη φυσαρμόνικα του.
Εγώ βασικά, πόψε έθελα να πάω στο Χαρούλη, αλλά έπιασα που την Τρίτη τηλέφωνο να κάμω κράτηση τζιαι εν είχεν τόπο. Είμαι σίουρος ότι κάποιοι εννά διερωτηθούν ποιος εν ο Χαρούλης. Ο Χαρούλης εν ένας εξαιρετικός τραγουδιστής που την Κρήτη, που αν τζιαι δεν είναι ακόμα τόσο γνωστός, έχει ένα πιστό κοινό που τον ακολουθεί. Μετά επρότεινα τους Πορτοκάλογλου αλλά εν τους εκαλοάρεσεν η ιδέα τζιαι τελικά εβάλαν με να επιλέξω που Κορκολή-Πρωτοψάλτη, Γλυκερία-Τσαλιγοπούλου, Ξυδούς-Κατσιμίχα. Όπως εκαταλάβατε εδκιάλεξα το τελευταίο τζιαι δεν το μετανιώνω καθόλου!
Πραγματικά η νύχτα εξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Επέρασα πολλά ωραία, το πρόγραμμα πολλά ωραίο όπως πολλά ωραίο ήταν τζιαι το συγκρότημα που έπαιζεν μετά, "Τα παιδία παίζει", που ένας τύπος ετραγούδησεν το Show must go on των Queen τζιαι εshισεν το.
Highlight της βραδιάς ήταν όταν ελαλούσαν το Knockin' on heaven's door τζιαι ο Κατσιμίχας εμιμήθηκε την φωνή του Bob Dylan. Ήταν τέλια ο ίδιος!
Εννά πάω τζιαι στο Χαρούλη, σύντομα! Κατά τα άλλα τη Δευτέρα γράφω Μηχανική Φυσικών Διεργασιών τζιαι όπου να ΄σαι ξημερώνει τζιαι κόμα να πέσω. Καλημέρα!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)