Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Κάχτος!

Εννά μου πεις εμένα? Εshιόνισεν δεύτερη φορά φέτος στην Αθήνα τζιαι εγώ πάλε λείπω. Μακάρι να ΄ταν τούτο το πρόβλημα βέβαια αλλά 'ντάξει.


3 σχόλια:

μαθητούδι είπε...

Βαθὺ χινόπωρο γοερό, πόσο καιρὸ σὲ καρτερῶ,
μὲ τὶς πλατιές, βαριές σου στάλες
τῶν φύλλων ἄραχλοι χαμοί, τῶν δειλινῶν ἀργοὶ καημοί,
ποῦ μὲ μεθούσατε τὶς ἄλλες...

Τὰ καλοκαίρια μ᾿ ἕψησαν καὶ τὰ λιοπύρια τὰ βαριά,
κι οἱ ξάστεροι οὐρανοὶ οἱ γαλάζοι:
ἀπόψε μου ποθεῖ ἡ καρδιὰ πότε νὰ ῾ρθεῖ μέσ᾿ τὰ κλαριά,
ὁ θεῖος βοριὰς καὶ τὸ χαλάζι!

Τότε, γερτὸς κι ἐγὼ ξανά, μέσ᾿ τὰ μουγγὰ τὰ δειλινά,
θ᾿ ἀναπολῶ γλυκά, -ποιὸς ξέρει-,
καὶ θὰ μὲ σφάζει πιὸ πολύ, σὰν ἕνα μακρινὸ βιολί,
τὸ περασμένο καλοκαίρι...

(Πόθος, Ναπολέων Λαπαθιώτης)

* δε τζιαι τούτη την εκτέλεση - αγαπημένη..
http://www.youtube.com/watch?v=q5Hr5_jCwWU

Καλό γυρισμό.

Ουφ! είπε...

:-)
πότε πάεις πίσω; πρέπει να είναι ωραία η Αθήνα χιονισμένη!

πολύ ωραίο τραγούδι :-)

Μόχα είπε...

Μαθητούδι πολλά ωραία η εκτέλεση!

Επέστρεψα πόψε. Xιόνι ούτε για δείγμα Ούφ.